Mustan Surman Rukous
Hautasuon happaman
Ruttokellot pauhaavat pahuuttaan
Ennustaen tuskallista kuolemaa
Kutsuen lopun hallitsijaa
Tautien suurta kantajaa
Kaikuu kalman jylhä sointu
Mystistä virttään parkuen
Herättäen raadot suohaudastaan
Ulvonta mätäisten kurkkujen
Ylistystä ruton messiaalle
Surmavuosien kylmä jyly yli maiden kantaa
Aikojen takaa tekee uutta tuloaan
Suuri miehensurmaaja nostaa taas katsettaan
Tautien herra, sairauksien ruhtinas
Kohottaa katseensa ruttokuilusta
Mädän soista vetää miekkansa
Julistaa tuomionsa liejuhaudasta
Mädän viikate kamalan kuoleman
Taivaan kannen halkaisee
Repien riekaleiksi Jumalan
Taivaan haavasta tulehtuneesta
Paiseisen kristuksen raadon riuhtoo
Syösten (alas) maahan lihakuoppaan
Äpärän suonsilmään paiskaa
Sekaan isänsä jäännökset
(sekä) madonsyömien enkelten
A Última Oração da Morte
Sons amargos ecoam
Os sinos da morte ressoam seu mal
Pressagiando uma morte dolorosa
Chamando o governante do fim
O grande portador das doenças
Ecoa a sombria melodia da morte
Gritando sua misteriosa canção
Despertando os corpos de suas covas
Uivando gargantas podres
Louvor ao messias da peste
O frio estrondo dos anos de morte se espalha
Vindo de tempos passados, renasce
O grande matador de homens levanta novamente seu olhar
Senhor das doenças, príncipe das enfermidades
Ergue seu olhar do abismo da peste
Puxando sua espada do lodo podre
Declara seu julgamento da cova lamacenta
A ceifadora podre da morte horrenda
Fende o céu com seu golpe
Despedace o corpo de Deus
Do ferimento celestial infectado
Arrasta o cadáver do Cristo em pus
Arremessando-o (para baixo) na cova de carne
Atirando-o na poça do bastardo
Misturando-se com os restos do pai
(e) com os anjos devorados por vermes