395px

O Show Sombrio

Hyra

The Gloomy Show

Semmu un pugnu di pupi maniati da li mastri putenti
Ballari e cantari un ni piaci ma l'ammu a fari pi forza
Tagghiami li fila patruni ca vogghiu scappari di cà

Why do you play with my freedom for the laugh of them?
Why do you move this carcass to enjoin the people?
Why do you kill my soul in this gloomy show?

Show me the way
Show me the pain
I've many fears
I and my soul near

Chinannu ncapu nu parcu lu munnu pari i carta
Ma nitri vivemmo lu stessu
Li viri li criaturi ca rirunu, nun ci po fari nenti
Si miu, lu spettaculu è miu, sugnu lu to diu di la to realtà

Burn the snares
Cut the wire
Run away
From the madness
Burn the snares
Cut the wire
From the madness

Mechanical movements of death, when the show started and you cried
Living an half reality beneath the shadow of the master
False expressions of life in the darkest dream of mind

Remember the days when you were free
The days when you ran
On the solitary mountains
Under the shadow of the cipresses
Forget the black nightmares

Don't pray the merciless god, make a sacrifice of humbleness

Su cattivi l'occhi di li criaturi e ti li senti n'coddru
Rumpi la realtà di sta monotonia
Nun ti lassari cumannari da lu mastru di li pupi
Si ciecu, surdu, mutu, fermu ma un po essiri mai
Schiavu di la realtà.

O Show Sombrio

Semmu um punhado de fantoches amarrados pelos mestres poderosos
Dançar e cantar é um prazer, mas temos que fazer por obrigação
Corta as cordas, patrão, porque eu quero escapar daqui

Por que você brinca com a minha liberdade só para se divertir?
Por que você move essa carcaça para controlar o povo?
Por que você mata minha alma nesse show sombrio?

Mostre-me o caminho
Mostre-me a dor
Eu tenho muitos medos
Eu e minha alma perto

Levantando a cabeça, o mundo parece de papel
Mas nós vivemos a mesma coisa
Os olhos das criaturas que riem, não podem fazer nada
Se é meu, o espetáculo é meu, sou o seu deus na sua realidade

Queime as armadilhas
Corte os fios
Fuja
Da loucura
Queime as armadilhas
Corte os fios
Da loucura

Movimentos mecânicos da morte, quando o show começou e você chorou
Vivendo uma meia realidade sob a sombra do mestre
Expressões falsas de vida no sonho mais sombrio da mente

Lembre-se dos dias em que você era livre
Os dias em que você corria
Nas montanhas solitárias
Sob a sombra dos ciprestes
Esqueça os pesadelos negros

Não reze para o deus impiedoso, faça um sacrifício de humildade

Os olhos das criaturas são malignos e você os sente como um peso
Quebre a realidade dessa monotonia
Não deixe que o mestre dos fantoches te controle
Seja cego, surdo, mudo, parado, mas nunca seja
Escravo da realidade.

Composição: