395px

No Último Suspiro do Inferno

Idi Bihotz

Infernuaren azken hauspoan

Heriotzak berak aipatu eustan aho batez
nire bizitzak aurrera egingo ebala nekez,
bidaia luze baten hastapenak ote,
edota lurrazpiko zizareen menpe,
geroaren gurpilari jarrai itsumustuka
bada ere banoa

Izanari errepasua emoten hastean
denbora alperrik galdu dodala ikustean
hau mixeria gorria golko artean
atzera pausurik gabe ordea orain
patuaren bidearen zama daroat
nahigabe ene bizkar gainean

Sua dagoen esparru ilunean
infernuaren azken hauspoan
sua dagoen leku ilun hartan
amets guztien kabi zitala
sua dagoen leku ilun hartan
biziaren ostopo petrala.

No Último Suspiro do Inferno

A própria morte falou em voz alta
que minha vida seguiria em frente com dificuldade,
seria o começo de uma longa jornada,
ou sob o domínio de vermes subterrâneos,
seguindo a roda do futuro, mesmo que eu vá
sem saber pra onde.

Quando começo a dar uma olhada na existência
vendo que estou perdendo tempo à toa,
essa mistura vermelha entre a garganta,
sem voltar atrás, porém agora
carrego o peso do caminho do destino
sem querer nas minhas costas.

No espaço escuro onde há fogo
no último suspiro do inferno,
naquele lugar escuro onde há fogo
é o ninho de todos os sonhos,
naquele lugar escuro onde há fogo
é o obstáculo pétreo da vida.

Composição: