Biografia d'Un Kriol
Nes mundu N nasê tude nu, peladin
N ben ta spende txon
N prende rastá, N prende sentá
Es nxina-m anda na txon
Nun anbienti mudéstu, póbri i felis
Ta bai di mon en mon N kriá
Bensuadu pa Nhordeus, N prende surri
N prende txma mai ma pai
N prende konxe jente, brinka, grita i kanta
Dipos ja grandin, sabidu falá
Pa skóla es manda-m bai
Prende alê, prende konta
Prende sina nha nóm
Na nha juventudi, tude éra banal
Na mei di bondadi i amor
Munde éra ote koza, uns jente diferente
Tinha menes maldade ma oje
Ón ba ta korrê, nha munde ba ta muda
N sei pa stranjer, rudióde farizeu
Na mei di fel ma sange
Tive sábe i margos, séte mar N korrê
Tude sénpe ta ventura
Na ivulusan di vida ma pretu ma branke
N konxe munde inter ma dor
Ta buska prugrésu, ta kunpri un distin
Nes mundu sigan ki Deus da-m
Ma N ta sinti felis di ter naside kaberdian
Ma N ta sinti felis di ter naside kaberdian
Na nha juventudi, tude éra banal
Na meiu di bondadi i amor
Munde éra ote kosa, uns jente diferente
Tinha menes maldade ma oje
Ón ba ta korrê, nha munde ba ta muda
N sei pa stranjer, rudióde farizeu
Na mei di fel ma sange
Tive sábe i margos, séte mar N korrê
Tude sénpe ta ventura
Na ivulusan di vida ma pretu ma branke
N konxe munde inter ma dor
Ta buska prugrésu, ta kunpri un distin
Nes mundu sigan ki Deus da-m
Ma N ta sinti felis di ter naside kaberdian
Ma N ta sinti felis di ter naside kaberdian
Ma N ta sinti felis di ter naside kaberdian
Ma N ta sinti felis di ter naside kaberdian
Ma N ta sinti felis di ter naside kaberdian
Biografia de Um Kriol
Neste mundo eu nasci nu, pelado
Eu venho gastando tempo
Eu aprendo a me levantar, eu aprendo a sentar
Esses caminhos andam no tempo
Num ambiente modesto, pobre e feliz
Vou de mão em mão, eu crio
Abençoado por Deus, eu aprendo a sorrir
Eu não aprendo a ter mais pai
Eu aprendo a conhecer gente, brincar, gritar e cantar
Depois já grandinho, sabido pra falar
Pra escola eles mandam eu ir
Aprender a ler, aprender a contar
Aprender a assinar meu nome
Na minha juventude, tudo era banal
No meio da bondade e amor
O mundo era outra coisa, umas pessoas diferentes
Tinha menos maldade, mas hoje
Onde vai correr, meu mundo vai mudar
Não sei pra estrangeiro, ridículo fariseu
No meio da felicidade, mas sangue
Tive sábio e amargo, sete mares eu corro
Tudo sempre tá ventura
Na evolução da vida, mas preto, mas branco
Eu conheço o mundo entre minha dor
Buscando progresso, tá cumprindo um destino
Neste mundo siga o que Deus me dá
Mas eu me sinto feliz de ter nascido caboverdiano
Mas eu me sinto feliz de ter nascido caboverdiano
Na minha juventude, tudo era banal
No meio da bondade e amor
O mundo era outra coisa, umas pessoas diferentes
Tinha menos maldade, mas hoje
Onde vai correr, meu mundo vai mudar
Não sei pra estrangeiro, ridículo fariseu
No meio da felicidade, mas sangue
Tive sábio e amargo, sete mares eu corro
Tudo sempre tá ventura
Na evolução da vida, mas preto, mas branco
Eu conheço o mundo entre minha dor
Buscando progresso, tá cumprindo um destino
Neste mundo siga o que Deus me dá
Mas eu me sinto feliz de ter nascido caboverdiano
Mas eu me sinto feliz de ter nascido caboverdiano
Mas eu me sinto feliz de ter nascido caboverdiano
Mas eu me sinto feliz de ter nascido caboverdiano
Mas eu me sinto feliz de ter nascido caboverdiano