395px

Sua vontade mais forte que o desterro

Isabel Parra

Tu voluntad más fuerte que el destierro

En estos días oscuros de nostalgia
vientos del sur borraron las distancias,
veo el futuro, se abrieron los caminos,
traes la vida, mi tierra, a su destino.

Se me hacen un nudo en la garganta
tu forma de luchar, tus esperanzas,
la imagen que le diste a tus sueños,
tu voluntad más fuerte que el destierro.

Aquí estoy, soy otra desde el día
que llegaste con tanta poesía,
tranquila en el susurro de esta ausencia,
inundada por el sol de tu presencia.

Nunca es tarde para hablar de primaveras,
de nuevo floreció la enredadera.
No se viven historias sin canciones
ni se llenan papeles sin razones.

Fantasma, vas y vienes por la casa,
real como el recuerdo que me abraza,
llevada a un navegar de eternos días,
tu mar, tu ternura fueron mías.

Hay un secreto que oculta la neblina,
hay un perfume envuelto en clavelina.
Un deseo me persigue, me rodea:
ver algún día los cielos de tu aldea.

Sua vontade mais forte que o desterro

Nestes dias escuros de saudade
os ventos do sul apagaram as distâncias,
vejo o futuro, os caminhos se abriram,
traz a vida, minha terra, ao seu destino.

Fica um nó na garganta
sua forma de lutar, suas esperanças,
a imagem que você deu aos seus sonhos,
sua vontade mais forte que o desterro.

Aqui estou, sou outra desde o dia
que você chegou com tanta poesia,
tranquila no sussurro dessa ausência,
inundada pelo sol da sua presença.

Nunca é tarde pra falar de primaveras,
de novo a trepadeira floresceu.
Não se vive histórias sem canções
e não se enchem papéis sem razões.

Fantasma, você vai e vem pela casa,
real como a lembrança que me abraça,
levada a navegar por eternos dias,
seu mar, sua ternura foram minhas.

Há um segredo que a neblina esconde,
há um perfume envolto em cravina.
Um desejo me persegue, me rodeia:
ver algum dia os céus da sua aldeia.

Composição: Isabel Parra