395px

Uma Cabana Podre

Isvind

En Gjennområtnet Hytte

En gjennområtnet hytte, på enden av en sti
Mange brukte gå dit, men den tid er forbi
I ensomhet den kaster skygge over gammelt tun
Der handelsmenn før hilste blidt før Ulven herjet vilt

Her var de aldri før berørt av sorgens mørke skygge
Et paradis, kun lykkelighet hvor godhet skulle bygge
Men tiden var ei glemt da de eldste vandret fritt
Sverdet var din skjebne, sverdet var ditt

En gjennområtnet hytte på enden av en sti
Bygget av de blinde, bygget for å bli
Men da en natt da alle sov da skogen var helt svart
Støtet deres dumme hoder sammen med noe hardt
Vi knuste deres skaller og drakk så deres blod
Vi sved av deres usle hjem og drepte deres mor
En gjennområtnet hytte på enden av en sti
Bygget av de blinde bygget for å bli

Min tale er så klar som vann, så hard som bark og stein
Mørke skyer kommer og med dem iskaldt regn
Som skyller over et landskap så koldt og ugjestmildt
Jeg kaller det mitt hjem, her hvor vi jager kristus vilt

Vekk fra mine fagre berg skal de fort forsvinne
Og nordens mørke tropper skal lett som faen vinne

En dag i gamle norden når mørket stormer inn
Når norner atter seirer, for en evighet jeg blir

Uma Cabana Podre

Uma cabana podre, no fim de uma trilha
Muitos costumavam ir até lá, mas esse tempo já passou
Na solidão, ela projeta sombra sobre o antigo pátio
Onde os comerciantes antes cumprimentavam gentilmente antes do Lobo atacar ferozmente

Aqui nunca foram tocados pela sombra escura da dor
Um paraíso, apenas felicidade onde a bondade deveria florescer
Mas o tempo não foi esquecido quando os mais velhos vagavam livres
A espada era seu destino, a espada era sua

Uma cabana podre no fim de uma trilha
Construída pelos cegos, construída para ficar
Mas numa noite em que todos dormiam, quando a floresta estava completamente escura
Bateram suas cabeças burras contra algo duro
Nós quebramos suas caveiras e bebemos seu sangue
Incendiamos suas casas miseráveis e matamos sua mãe
Uma cabana podre no fim de uma trilha
Construída pelos cegos, construída para ficar

Minha fala é tão clara quanto água, tão dura quanto casca e pedra
Nuvens escuras vêm e com elas uma chuva gelada
Que lava uma paisagem tão fria e hostil
Eu chamo isso de meu lar, aqui onde caçamos Cristo ferozmente

Longe das minhas belas montanhas, eles logo desaparecerão
E as tropas escuras do norte vencerão fácil pra caramba

Um dia no antigo norte, quando a escuridão invade
Quando as nornenas triunfarem novamente, por uma eternidade eu ficarei

Composição: