Ballade van de nicht

De homo-transseksuele kater Tibeert
Weet het geheim van zijn erotische voorkeur ontdekt
Door de onverdraagzame samenleving
Klaar voor zelfmoord maakt hij de balans op

Al dat troostende, dat warme
Het gezellige van sfeer
't Fijngevoelige, de sjarme
Het pikante en zo meer
Al wat in wezens-met-een-buste wordt geprezen
Wordt bij de zaaiers van het zaad
Als het schadelijkste kwaad
Ondermijnend voor de staat
Uitgekotst en nagewezen

Alsof je jezelf die enge, malle
Zak met allebei die ballen
Aan je sierlijk-ranke lijf gehangen had
Alsof je godvergeme zelf de
Van nature fraaigewelfde
Borstjes tot een pannekoek had afgeplat

Wat doet zo'n stoffelijk omhulsel
Met zijn hormonale vulsel
Zus-of-zo ertoe? Da's maar je lijf
't Gaat om de ziel, en om het hart
Het is de liefde (hoe verward
Die zich ook uit), die zal bepalen
Of je 'n vent bent, of 'n wijf

Maar nee 'Zo zijn we niet getrouwd!'
Van welke sekse jij veel houdt
Beslist de Wet op grond van borsten, zak en piemel
Want liefde mag! Maar als je lul
Ten hemel stijgt voor ook-een-knul
Heet het ineens geen liefde, maar pervers gefriemel

Alsof je zelf die harde steke-
Lige rotbaard zit te kweken
Die je aanzicht de tederheid ontneemt
Alsof je zelf dat veel te grove
Stemgeluid al niet naar boven
Schroeft want naturel is het je wezensvreemd

De klok moet luiden waar de klepel
Hangt, o God! heeft God mijn tepels
Dan voor niks gemaakt? Alleen voor 't mooi
De samenleving, de moraal
De Wet ontkent het allemaal;
Je hoort bij pooiers, moordenaren
Bij het tuig van 't laagst allooi

Ik ben mijn eigen nicht Jeanett
'k Heb geen verhaal meer op de Wet
Met mij mag voortaan Jan en alleman maar doen
Zij zijn 'normaal' Dus ze sjanteren
Rammen en diskrimineren
En bespotten mij in naam van Het Fatsoen

Alsof ik zelf die enge, malle
Zak met allebei die ballen
Aan mijn sierlijk poesjeslijf gehangen had
Mijn spel is uit Ik ben het zat

Hier, tot besluit, het laatste gat
Waar Tibeert in zijn leven gevangen zat
Ja en amen
Hier bengel ik
Nu slap en samen
Met die onterechte pik