Fijn in een gesticht
De samenleving is als omgeving
Niet erg berekend op bejaarden
't Wordt steeds gesjachter Zij blijven achter
En dat verstoort hun eigenwaarde
Nu heeft hun dankbaar nageslacht
Iets moois bedacht
Jij gaat fijn in een gesticht, vader
En dan wordt je leven licht, vader
Zelf heb je dan nergens geen omkijken meer naar
Kijk, ze knopen in 't gesticht, vader
Als het moet, je gulp nog dicht, vader
Alles voor je geregeld! Zo word jij honderd jaar
Op tijd je ditje, op tijd je datje
Op tijd je natje, en je droogje
En op je hart, je gal
Je reumatiek en al
Houdt de zuster een oogje
'r Wordt op je gelet, vader
Tijdig in en uit je bed, vader
Mocht het soms met de stoelgang niet willen
Direkt zijn er pillen
Alles is daar gericht
Op een verheugd gezicht
In zo'n gesticht
De mens van heden heeft zijn verleden
In de gedaante van zijn ouders
Nog alle dagen maar mee te dragen
Op zijn al zwaarbelaste schouders
Met alle liefde en dankbaarheid
Wil die 't wel kwijt
Jij gaat fijn in een gesticht, moeder
Dat zijn wij aan jou verplicht, moeder
Nooit meer aardappels schillen: 't Gaat alles machinaal
'n Paradijs is zo'n gesticht, moeder
Je bestaan wordt een gedicht, moeder
Zo gezellig met slapen: zes vrouwen op een zaal
Je kan d'r breien, je kan d'r praten
Je kan 't ook laten, en gaan denken
"Met een minuutje of tien
Zullen ze toch misschien
Nou wel koffie inschenken"
Pijntjes in je buik, moeder
Dadelijk een warme kruik, moeder
En je temperatuur wordt gemeten
('n Mens kan nooit weten)
Aandacht op jou gericht
Dat zijn ze zo verplicht
In zo'n gesticht
Jij gaat fijn in een gesticht, ouwe
Daar vergeet je heel je jicht, ouwe
Al die leuke bejaarden saamhorig in een kring
In zo'n goedgeleid gesticht, ouwe
Vindt een mens z'n evenwicht, ouwe
Altijd orde en regel, dat geeft bevrediging
Je zit er binnen Je zit er warm
Je hoeft geen arremoe te lijden;
Alle gelegenheid
Om je d'r mettertijd
Op de dood voor te bereiden
Als 'k je nou vertel, ouwe
D'r is een fraaie rouwkapel, ouwe
Als er een dat verdiend heeft, ben jij 't wel
Gunst, 't wordt een blijspel
't Lijkt me zo'n mooi gezicht
Als je daar eenmaal ligt in dat gesticht
Bom em um asilo
A sociedade é como um ambiente
Não muito preparada para os velhinhos
A cada dia é uma correria Eles ficam pra trás
E isso atrapalha a autoestima deles
Agora, a gratidão dos filhos
Pensou em algo bonito
Você vai bem em um asilo, pai
E então sua vida fica leve, pai
Você não tem mais nada pra se preocupar
Olha, eles cuidam de você no asilo, pai
Se precisar, sua calça ainda tá fechada, pai
Tudo tá organizado pra você! Assim você chega aos cem anos
Na hora seu lanchinho, na hora seu isso
Na hora sua água, e seu seco
E pro seu coração, sua bile
Sua artrite e tudo mais
A enfermeira tá de olho
Estão cuidando de você, pai
Na hora de entrar e sair da cama, pai
Se às vezes não rolar de ir ao banheiro
Tem remédio na hora
Tudo lá é focado
Num rosto feliz
Num asilo assim
O homem de hoje carrega seu passado
Na forma de seus pais
Ainda todos os dias pra carregar
Sobre seus ombros já tão pesados
Com todo amor e gratidão
Ele quer se livrar disso
Você vai bem em um asilo, mãe
Isso é o que devemos a você, mãe
Nunca mais descascar batatas: tudo é automático
Um paraíso é um asilo, mãe
Sua vida se torna um poema, mãe
Tão aconchegante pra dormir: seis mulheres em um quarto
Você pode tricotar, você pode conversar
Você também pode deixar pra lá e ficar pensando
"Com uns dez minutinhos
Eles talvez
Já tragam café"
Dores na barriga, mãe
Daqui a pouco uma bolsa quente, mãe
E sua temperatura é medida
(Ninguém pode saber)
Atenção voltada pra você
Isso é obrigação deles
Num asilo assim
Você vai bem em um asilo, velho
Lá você esquece sua gota, velho
Todos aqueles velhinhos legais juntos em um círculo
Num asilo bem administrado, velho
Uma pessoa encontra seu equilíbrio, velho
Sempre ordem e regras, isso traz satisfação
Você tá lá dentro Você tá quentinho
Você não precisa passar aperto;
Toda oportunidade
Pra se preparar
Pra morte com o tempo
Se eu te contar agora, velho
Tem uma bela capela de velório, velho
Se alguém merece, é você
Puxa, vai ser uma comédia
Parece que vai ser um lindo espetáculo
Quando você estiver lá deitado naquele asilo