395px

Solidão do Tamanho de Vantaa

Jannika B

Vantaan Kokoinen Yksinäisyys

Ei yöt mua pelota
Vaikka taas saan valvoa
Kun ajatukset kiusaavat
Kuka leikkii jossain minua
Kuka vei mun unelmat

Ei ennen ollut aikaa
Edes nähdä tuttuja
Tai tehdä meidän juttuja
Kun ajan perässä juostiin
Ei sitä koskaan saatu kii

Mä olen osa Vantaan kokoista yksinäisyyttä
Pian vanha nainen
Ilman menneisyyttä
Voi tämä kaupunki minut unohtaa
Valot yksin kohtaamaan
Ilman rohkeutta
Hetkemme hukataan

Tiedän en oo ainoa
Oon vaan yks tuhansista
Jotka yksin laumassa
Ku Walking Dead -sarjassa
Mut elämää ei voi kelata

Mä olen osa Vantaan kokoista yksinäisyyttä
Pian vanha nainen
Ilman menneisyyttä
Voi tämä kaupunki minut unohtaa
Valot yksin kohtaamaan
Ilman rohkeutta
Hetkemme hukataan

Nyt on aika liikkua
Lyödä turpaan haamuja
Ratikassa rakastua
Ja mennä jouluksi kotiin
Ei mikään oo ikuista
Joskus valot sammuvat
Ja vasta silloin unelmat
Mukanamme pölyyn hautautuvat

Mä olen osa Vantaan kokoista yksinäisyyttä
Pian vanha nainen
Ilman menneisyyttä
Voi tämä kaupunki minut unohtaa
Valot yksin kohtaamaan
Ilman rohkeutta
Hetkemme hukataan

Ilman rohkeutta
Hetkemme hukataan

Solidão do Tamanho de Vantaa

Não tenho medo das noites
Mesmo que eu tenha que ficar acordada de novo
Quando os pensamentos me atormentam
Quem está brincando comigo em algum lugar?
Quem levou meus sonhos?

Antes não havia tempo
Nem para ver os conhecidos
Ou fazer nossas coisas
Enquanto corríamos atrás do tempo
Nunca conseguimos alcançá-lo

Eu sou parte da solidão do tamanho de Vantaa
Logo serei uma velha
Sem passado
Ah, essa cidade pode me esquecer
Luzes sozinhas para encarar
Sem coragem
Nossos momentos se perdem

Sei que não sou a única
Sou apenas uma entre milhares
Que sozinha na multidão
Como em The Walking Dead
Mas a vida não pode ser rebobinada

Eu sou parte da solidão do tamanho de Vantaa
Logo serei uma velha
Sem passado
Ah, essa cidade pode me esquecer
Luzes sozinhas para encarar
Sem coragem
Nossos momentos se perdem

Agora é hora de agir
Dar um soco nos fantasmas
Me apaixonar no ônibus
E voltar pra casa no Natal
Nada é eterno
Às vezes as luzes se apagam
E só então os sonhos
Se enterram na poeira conosco

Eu sou parte da solidão do tamanho de Vantaa
Logo serei uma velha
Sem passado
Ah, essa cidade pode me esquecer
Luzes sozinhas para encarar
Sem coragem
Nossos momentos se perdem

Sem coragem
Nossos momentos se perdem