Almere
De stad lijkt af en toe een beetje op een mooie vrouw
Die niet zo jong meer is en met haar sjarmes doelbewust
De aandacht afleid van oudzeer
Niet naar de afbraakbuurt vlak achter haar centraal station
Maar naar de zeventiende eeuwse pracht waarmee
Haar lakenhal zich spiegelt in de gracht
Een slanke gordel rond haar chotisch silout
En 's avonds lonkt ze met lichtreclames als valse tanden naar het publiek
Een oude vrijster met nepjuwelen, gerestaureerde romantiek
Maar in het donker gaat achter de uitgaansbuurt
Een gat waar ooit een woonwijk stond
Die zou bouwvallig was dat die nu plaats maakt voor een bank
Maar kijk de kinderen maar kijk de kinderen Scheppen in het zand
Tussen het puin der huizen en rioleringsbuizen een heel nieuw land
De stad lijkt af en toe een beetje op een ziek oud wijf
Dat eens haar ziel verkocht in ruil voor welvaart
En voor macht en nu verstikt in snel verkeer
De planologen staan als toverdokters om haar heen
Daar komen technisch tekenaar en de gemeente aan ze slopen wijk na wijk
De operatie slaagt, de zieke overlijd
Ze scheppen dromen op tekentafels het is een sierlijk mooi lijnenspel
Het is heel kunstig mooi op maquettes maar wie er wonen moet is niet in tel
Want nee ze mete niet me tmensenmaten zoals wij
maar met hun schuifmaat en ze schuiven ons en onze kleine mensenmaat opzij
Maar kijk de kinderen maar kijk de kinderen Scheppen in het zand
Tussen betonnen dozen, tussen de blokkendozen een heel nieuw land
Hoe zal Almere zijn een heel nieuw land
Een stad die uit het niets gemaakt word op de bodem van de zee
Ik ben zo benieuwd hoe Almere zal zijn
Wordthet een ontwerpersdroom of zal Almere de tijd zal het leren
Almere wordt zoals de kinderen doen een stad uit eht niets uit het niets
Almere wordt een stad in de zee wordt een stad
In de zee, Almere in het groen
Almere
A cidade às vezes parece um pouco com uma mulher bonita
Que não é mais tão jovem e com seu charme intencional
Desvia a atenção da dor antiga
Não para a área degradada logo atrás da sua estação central
Mas para a beleza do século dezessete com a qual
Seu mercado de linho se reflete no canal
Uma cintura fina em torno de seu silhueta caótica
E à noite ela pisca com letreiros luminosos como dentes falsos para o público
Uma velha solteirona com joias falsas, romantismo restaurado
Mas no escuro, atrás da área de entretenimento
Há um buraco onde um dia havia um bairro
Que estava em ruínas e agora dá lugar a um banco
Mas olhem as crianças, olhem as crianças brincando na areia
Entre os escombros das casas e canos de esgoto, uma nova terra
A cidade às vezes parece um pouco com uma velha doente
Que uma vez vendeu sua alma em troca de riqueza
E de poder e agora se sufoca no trânsito rápido
Os planejadores urbanos estão como mágicos ao seu redor
Aqui vêm os desenhistas técnicos e a prefeitura, eles destroem bairro por bairro
A operação é um sucesso, a doente morre
Eles criam sonhos em mesas de desenho, é um belo jogo de linhas
É muito artisticamente bonito em maquetes, mas quem vai morar não conta
Porque não, eles não medem com medidas humanas como nós
Mas com seus instrumentos e eles empurram nós e nossas pequenas medidas para o lado
Mas olhem as crianças, olhem as crianças brincando na areia
Entre caixas de concreto, entre os blocos, uma nova terra
Como será Almere, uma nova terra
Uma cidade feita do nada no fundo do mar
Estou tão curioso para saber como será Almere
Será um sonho de designer ou o tempo dirá
Almere será como as crianças fazem, uma cidade do nada, do nada
Almere será uma cidade no mar, será uma cidade
No mar, Almere no verde