De dood van mijn schat
Als ik vroeger in de krant las
Vrouw doodt man met bijl
Kon ik dat maar niet begrijpen
Ach voor zoiets moet je rijpen
Binnenkort gaat nu de mijne
Zeer beslist van asjewijne
Maar ik doet het niet met een bijl
Nee, ik heb mijn eigen stijl
Het kan wel effe duren voor hij is overleden
Eerst hang ik hem het raam uit met zijn kanis naar beneden
En als hij dan gaat roepen doe niet zo gemeen
Dan steek ik een punaise in zijn grote teen
Na ongeveer een half uurtje haal ik hem weer binnen
Dat geeft mij effe tijd om weer iets anders te verzinnen
Dan zet ik hem de lagedrukpan op zijn hoofd
Waarin ik net een pond andijvie had gestoofd
Ja zo doe ik dat, zo doe ik dat, zo doe ik dat
Zo is de dood van mijn schat
Oh nee, het is geen vrolijk einde wat hem is geschoren
Ik trek hem alle haren uit zijn neus en uit zijn oren
En daarna ook de zeven haren uit zijn borst
Die krijgt hij in zijn laatste broodje leverworst
Ik neem die mooie plaat van Wagner die wij onlangs kregen
Die ga ik voor hem draaien, want daar kan mijn knul niet tegen
En elke keer als ik een zucht hoor of een kreun
Dan geef ik hem een ongelofelijke dreun
Ja zo doe ik dat, zo doe ik dat, zo doe ik dat
Zo is de dood van mijn schat
Ik duw hem op een dag in Artis in de leeuwenkooien
Of zal ik hem maar liever van de Schreierstoren gooien
Ik doe een flinke scheut benzine in zijn jus
Kijk, zeg ik hem, receppie uit de Avenue
Op zekere nacht wanner hij al zijn goed heeft uitgetrokken
Zal ik hem langzaam wurgen met zijn eigen vuile sokken
Ik bind hem aan een boompje in het Vondelpark
En maak een prakkie van hem met een tuinmanshark
Ja zo doe ik dat, zo doe ik dat, zo doe ik dat
Zo is de dood van mijn schat
A Morte do Meu Amor
Quando eu lia no jornal
Mulher mata homem com machado
Não conseguia entender
Ah, pra isso tem que amadurecer
Logo, o meu vai
Com certeza, vai pro além
Mas não vou fazer isso com um machado
Não, eu tenho meu próprio jeito
Pode demorar um pouco até ele morrer
Primeiro vou jogá-lo pela janela com a cara pra baixo
E se ele começar a gritar, não seja tão cruel
Vou espetar um alfinete no dedão do pé
Depois de uns trinta minutos, eu o trago de volta
Isso me dá um tempo pra pensar em outra coisa
Então coloco uma panela de pressão na cabeça dele
Onde eu acabei de cozinhar um quilo de acelga
É assim que eu faço, é assim que eu faço, é assim que eu faço
Assim é a morte do meu amor
Oh não, não é um final feliz o que lhe espera
Arranco todos os pelos do nariz e das orelhas
E depois, os sete pelos do peito
Ele vai ganhar isso no seu último sanduíche de fígado
Vou tocar aquele disco do Wagner que ganhamos
Vou colocar pra tocar, porque meu cara não suporta
E toda vez que eu ouvir um suspiro ou um gemido
Dou uma surra nele, é um golpe bem forte
É assim que eu faço, é assim que eu faço, é assim que eu faço
Assim é a morte do meu amor
Um dia eu vou empurrá-lo na jaula dos leões no zoológico
Ou será que eu prefiro jogá-lo da Torre de Schreier?
Coloco uma boa dose de gasolina no molho dele
Olha, eu digo, receita da Avenida
Numa certa noite, quando ele já tiver tirado tudo
Vou estrangulá-lo lentamente com suas próprias meias sujas
Amarro ele em uma árvore no Vondelpark
E faço um ensopado dele com uma enxada de jardineiro
É assim que eu faço, é assim que eu faço, é assim que eu faço
Assim é a morte do meu amor