De vlieg Eulalie
Er woonde dichtbij Overschie
Een vlieg, die heette Eulalie
Ze was de mooiste vlieg van 't land
Zo nuftig en zo elegant
Ze stond een poos op haar balkon
En zoemde zachtjes in de zon
En onder haar, in 't lover, zat
Een bromvlieg op een eikenblad
Een hele mooie groen en blauwe
Die toch zo graag met haar wou trouwen
Hij voelde zich heel erg alleen
En bromde zachtjes voor zich heen:
"Eulalie, Eulalie
Ik ben zo blij dat ik je zie
Kom toch bij mij, een, twee, drie
Eulalie, Eulalie"
Maar Eulalie kwam niet zo spoedig
Want Eulalie was zo hoogmoedig
Omdat ze zondag in de stad
Een Frans toerist gestoken had
Ze zong: "Tralala la, hei hei
Traala hei hei
Traala, ik heb Frans bloed in mij"
Ze vond de bromvlieg te gewoon
Hij bromde dus op zachte toon:
"Eulalie, Eulalie
Ik ben zo blij dat ik je zie
Kom toch bij mij, een, twee, drie
Eulalie, Eulalie, Eulalie"
Maar Eulalie, op haar balkon
Stond maar te zoemen in de zon
Zij was zo trots en ijdel, ach!
Dat zij niet eens die zwaluw zag
De zwaluw heeft haar ingepikt
En in een oogwenk doorgeslikt
En weg, was Eulalie de vlieg
En nu, als ik mij niet bedrieg
Zit nog de bromvlieg in de blad'ren
En snikt: "Zij had Frans bloed in d'aderen"
"Mijn Eulalie is opgevreten
En ach, ik kan haar niet vergeten
Aa-aaaaaa-Aahaa-oe-aaaaaaa!!
Eulalie, Eulala
Dat ik jou nu nooit meer zie
In de buurt van Overschie
Eulalie, Eulalie... Eulalie!"
Eulalie!!!!
A Mosca Eulalie
Morava perto de Overschie
Uma mosca chamada Eulalie
Ela era a mosca mais linda do lugar
Tão chique e tão elegante
Ela ficou um tempo na sua varanda
E zumbia suavemente ao sol
E embaixo dela, na folhagem, estava
Um moscardo em uma folha de carvalho
Um bem bonito, verde e azul
Que queria muito se casar com ela
Ele se sentia muito sozinho
E zumbia baixinho pra si mesmo:
"Eulalie, Eulalie
Estou tão feliz que te vejo
Vem comigo, um, dois, três
Eulalie, Eulalie"
Mas Eulalie não veio tão rápido
Porque Eulalie era tão orgulhosa
Pois no domingo, na cidade
Um turista francês a impressionou
Ela cantava: "Tralala la, hei hei
Traala hei hei
Traala, eu tenho sangue francês em mim"
Ela achava o moscardo muito comum
Então ele zumbia em tom suave:
"Eulalie, Eulalie
Estou tão feliz que te vejo
Vem comigo, um, dois, três
Eulalie, Eulalie, Eulalie"
Mas Eulalie, na sua varanda
Só zumbia ao sol
Ela era tão orgulhosa e vaidosa, ah!
Que nem viu a andorinha
A andorinha a pegou
E em um piscar de olhos a engoliu
E foi-se Eulalie, a mosca
E agora, se não me engano
O moscardo ainda está nas folhas
E chora: "Ela tinha sangue francês nas veias"
"Minha Eulalie foi devorada
E ah, não consigo esquecê-la
Aa-aaaaaa-Aahaa-oe-aaaaaaa!!
Eulalie, Eulala
Que eu nunca mais te veja
Perto de Overschie
Eulalie, Eulalie... Eulalie!"
Eulalie!!!!