Ik kan 't nog
Dat was een mooie monoloog
Dat was me op het lijf geschreven
En dat kwam zomaar naar omhoog
Dat stond, dat deed ik toch maar even
Hij trilde op z'n fundament
De uit beton gegoten bouwer
De jeune-premier werd tien jaar ouder
En iedereen is weggerend
Ik kan 't nog
Ik heb vanavond wel 'n sof beleefd
Maar als je mij de juiste tekst maar geeft
Dan slaat de vlam weer in de pan
Ik kan, ik kan, ik kan, ik kan 't nog
Ik dacht: ik heb m'n dooie punt bereikt
De hele zaal keek zo verongelijkt
Maar even later blijkt dan toch
Ik kan 't nog
Ik kan 't nog
Ik kan 't nog
Ik kan 't nog
Wat had ik anders moeten doen
In 'n soort zenuwcrisis raken
Of na die smet op z'n blazoen
Een einde aan m'n leven maken
Of op de grond gezakt van spijt
Beweren dat ik stof zal eten
Welnee, ik heb 't uitgekreten
Ik ben eraf, ik ben 't kwijt
Ik ben er weer
En ik heb alles van me afgeschud
Ik voel me allengs minder uitgeput
Ik voel 'n kracht die ik herken
Ik ben, ik ben, ik ben, ik ben er weer
En ik zal blijven, dat bezweer ik u
Maar uit ervaring sprekend weet ik nu
Dat ik dus nooit meer jubileer
Ik ben er weer
Ik ben er nog
Ik kan 't nog
Ik kan 't nog
Iedereen dacht dat dit 't einde was
Ze kennen Fien niet, hier begint 't pas
Ze zullen weten wie ik ben
Ik ben, ik ben, ik ben, ik ben er nog
En ik maak morgen al een nieuw begin
En dringt 't slotapplaus m'n oren in
Dan ga ik terug, wel twintig keer
Ik ben er weer
Ik ben er weer
Ik ben er weer
Ik ben er weer
Ik kan 't nog
Eu ainda consigo
Foi um belo monólogo
Estava escrito pra mim
E isso surgiu do nada
Eu fiz, eu dei um jeito nisso
Ele tremia em sua base
O construtor de concreto
O jovem primeiro-ministro envelheceu dez anos
E todo mundo saiu correndo
Eu ainda consigo
Hoje à noite passei por um perrengue
Mas se você me der o texto certo
A chama vai reacender
Eu consigo, eu consigo, eu consigo, eu ainda consigo
Pensei: cheguei ao meu limite
A plateia parecia tão indignada
Mas logo depois ficou claro
Eu ainda consigo
Eu ainda consigo
Eu ainda consigo
Eu ainda consigo
O que eu deveria ter feito diferente
Entrar em uma crise de nervos
Ou após aquela mancha em seu nome
Dar um fim à minha vida
Ou cair no chão de arrependimento
Afirmar que vou comer poeira
De jeito nenhum, eu gritei isso
Eu me livrei, eu deixei pra lá
Eu estou de volta
E sacudi tudo de mim
Estou me sentindo cada vez menos exausto
Sinto uma força que reconheço
Eu estou, eu estou, eu estou, eu estou de volta
E eu vou ficar, isso eu te juro
Mas falando por experiência, agora eu sei
Que nunca mais vou comemorar
Eu estou de volta
Eu ainda estou aqui
Eu ainda consigo
Eu ainda consigo
Todo mundo achou que era o fim
Eles não conhecem a Fien, aqui é só o começo
Eles vão saber quem eu sou
Eu estou, eu estou, eu estou, eu ainda estou aqui
E amanhã já começo de novo
E quando o aplauso final ecoar em meus ouvidos
Eu vou voltar, umas vinte vezes
Eu estou de volta
Eu estou de volta
Eu estou de volta
Eu estou de volta
Eu ainda consigo