Wonder
Ik voel me niet diepzinnig of bijzonder
En toch ben ik voor hem een ander land
Ik vraag bijvoorbeeld gaan we naar het strand
En hij kijkt of ik uit ben op gedonder
Bij alle vragen grijpt hij naar zijn krant
Voor al mijn kleien zorgen duikt hij onder
Zijn dooddoener is: schat je bent een wonder
En wonderen gaan boven mijn verstand
Ik voel me geen ongrijpbare materie
Geen raadsel, geen onpeilbaar diep ravijn
Geen Sfinx, zo is er nog een hele serie
Ik praat, ik hang zijn sokken aan de lijn
Ik haat de kreet, de vrouw is een mysterie
Maar wie zou niet een wonder willen zijn
Ik worstel door mijn rommelige dagen
En als ik 's avonds de gordijnen sluit
Bespiet ik in de spiegelende ruit
Een vrouw die ik hardgrondig kan beklagen
Een warrig hoofd een veel te bleke huid
Is dit nu, hoor ik me zachtjes vragen
De briuoid die hier naar binnen werd gedragen
Ik zie het in, ik zie er niet meer uit
Het kleinste compliment is dan gelogen
En elk gebaar hoe goed bedoeld dan fout
Hij kijkt, hij zou mijn tranen willen drogen
Zijn mond beweegt, ik heb het al vertaald
Niet bang zijn zegt ie, jij blijft in mijn ogen
Het wonder dat zich elke dag herhaalt
Maravilha
Eu não me sinto profundo ou especial
E mesmo assim sou para ele um outro lugar
Eu pergunto, por exemplo, vamos pra praia?
E ele olha como se eu quisesse confusão
Para todas as perguntas, ele pega seu jornal
Para todas as minhas pequenas preocupações, ele se esconde
Sua resposta é: amor, você é uma maravilha
E maravilhas estão além da minha compreensão
Eu não me sinto uma matéria intangível
Nenhum enigma, nenhum abismo insondável
Nenhuma Esfinge, tem uma série inteira
Eu falo, eu estendo suas meias no varal
Eu odeio o grito, a mulher é um mistério
Mas quem não gostaria de ser uma maravilha
Eu luto através dos meus dias bagunçados
E quando à noite fecho as cortinas
Eu me vejo no vidro refletido
Uma mulher que eu posso lamentar profundamente
Uma cabeça bagunçada, uma pele muito pálida
É isso agora, ouço-me perguntar suavemente
A noiva que foi trazida pra dentro
Eu percebo, não estou mais assim
O menor elogio então é uma mentira
E cada gesto, por mais bem-intencionado, sai errado
Ele olha, ele gostaria de secar minhas lágrimas
Sua boca se move, eu já traduzi
Não tenha medo, ele diz, você permanece nos meus olhos
A maravilha que se repete a cada dia