Zondagmiddag in de stad
Zondagmiddag, als mijn man aan 't vissen was
Ging ik in m'n eentje vaak een stukje lopen
Ik bekeek de plaatjes bij de bioscopen
En ik dronk een kopje thee op een terras
En ik merkte 't in 't begin nog niet meteen
Nee, ik merkte niets bijzonders om me heen
Maar op zekere zondag is 't me opgevallen
En toen zag ik plotseling al die honderdtallen
Italianen, Turken, Spanjaarden en Grieken
Die op andere dagen werken op fabrieken
Ach, ze slenterden zo doelloos door de stad
En ik dacht: Mijn God, wat vreselijk is dat
Al die hunkerende, hongerige mannen
Met die hunkerende, hongerige blikken
Uit wier leven alle vreugde is gebannen
Omdat wij ze toch uiteindelijk laten stikken
" 't Is ontzettend," zei ik tegen Mies de Rijke
"Meid, je moet op zondagmiddag eens gaan kijken
Als 't mooi weer is en je hebt geen andere plannen
Naar die hunkerende, hongerige mannen"
Mies de Rijke ging direct op onderzoek
En ze zei: " 't Is inderdaad om van te huilen"
"Kom, dat is maar lariekoek," zei Toos Verkuyle
Want daar waren we die avond op bezoek
"Heus, ze hoeven niet te hunkeren in de stad
In de buurt van de Zeedijk zijn meiden zat"
Maar toen zei ik: "Nou, noem dat maar lekker vrijen
Als 't gebeurt is sta je zo weer op de keien
En natuurlijk mag je van die nare spoken
Na de sex geeneens een sigaretje roken"
Toen ging Toos er op een zondag zelf op af
En ze zei: "Mijn God, ik stond gewoonweg paf"
Al die hunkerende, hongerige mannen
Met die hunkerende, hongerige ogen
En ze zijn zo, ach je weet wel, zo gespannen
Ik was werkelijk diep ontroerd en diep bewogen
"Ja, 't is reuze tragisch," zei Annet van Zwieten
Want daar waren we die avond op visite
"Ik zal voortaan maar 'ns vriendelijk naar ze knikken
Naar die mannen met die hunkerende blikken"
Hiervoor was meteen enorm veel animo
En we hebben er eendrachtig toe besloten
Voortaan knikten we naar al die zielepoten
En persoonlijk deed ik af en toe ook zo
Maar dat is nu allemaal voorgoed voorbij
Sinds mijn man op zekere zondagmiddag zei
"Schat, ik zal maar niet gaan vissen voor een keertje
Ga mee wandelen, het is zulk lekker weertje"
En toen vroeg ik: "Wil jij door de buitenwijken?"
Maar hij zei: "Ik wil eens in de stad gaan kijken
't Schijnt daar 's zondagsmiddags heel raar toe te gaan
Heb ik laatst vernomen van een Italiaan
Het moet hartverscheurend zijn om te aanschouwen
Al die hunkerende, hongerige vrouwen"
Tarde de Domingo na Cidade
Tarde de domingo, enquanto meu marido estava pescando
Eu costumava sair sozinha para dar uma volta
Olhava os cartazes nos cinemas
E tomava um chá em um terraço
E no começo eu não percebia logo
Não, não notava nada de especial ao meu redor
Mas em um certo domingo, isso me chamou a atenção
E então eu vi de repente todos aqueles centenas
Italianos, turcos, espanhóis e gregos
Que em outros dias trabalham nas fábricas
Ah, eles vagavam sem rumo pela cidade
E eu pensei: Meu Deus, que coisa horrível isso
Todos aqueles homens famintos, desejosos
Com aqueles olhares famintos, desejosos
De cujas vidas toda alegria foi banida
Porque nós os deixamos na pior
"É um absurdo," eu disse para Mies de Rijke
"Amiga, você precisa dar uma olhada numa tarde de domingo
Quando o tempo está bom e você não tem outros planos
Naqueles homens famintos, desejosos"
Mies de Rijke foi logo investigar
E ela disse: "É realmente de chorar"
"Ah, isso é só conversa fiada," disse Toos Verkuyle
Porque estávamos lá naquela noite
"Olha, eles não precisam ficar desejando na cidade
Perto da Zeedijk tem garotas de sobra"
Mas então eu disse: "Bem, chame isso de liberdade
Quando acontece, você logo volta para a calçada
E claro que você não pode fumar um cigarro
Depois de transar com aqueles fantasmas indesejados"
Então Toos foi um domingo por conta própria
E ela disse: "Meu Deus, eu fiquei sem palavras"
Todos aqueles homens famintos, desejosos
Com aqueles olhos famintos, desejosos
E eles estão tão, ah você sabe, tão tensos
Eu realmente fiquei profundamente tocada e emocionada
"Sim, é extremamente trágico," disse Annet van Zwieten
Porque estávamos lá naquela noite de visita
"A partir de agora, vou acenar amigavelmente para eles
Para aqueles homens com olhares famintos"
Imediatamente houve uma enorme animação
E decidimos juntos
A partir de agora, acenamos para todos aqueles coitados
E pessoalmente, de vez em quando, eu também fazia isso
Mas agora tudo isso acabou para sempre
Desde que meu marido, em um certo domingo à tarde, disse
"Querida, acho que não vou pescar dessa vez
Vamos dar uma volta, está um tempo tão bom"
E então eu perguntei: "Você quer ir pelos subúrbios?"
Mas ele disse: "Quero ver como é na cidade
Dizem que aos domingos à tarde é bem estranho
Eu soube disso recentemente de um italiano
Deve ser de partir o coração ver
Todas aquelas mulheres famintas, desejosas"