Voor Geen Geld
Op een mooie warme najaarsdag in Laren
Liep een sprokkelvrouwtje sprokkels te vergaren
Plotseling zag zij een heer tussen de bomen
Die daar eenzaam over dames liep te dromen
Wat-ie droomde liep-ie hardop rond te kramen
't Vrouwtje dacht: Wel foei, de kerel moest zich schamen!
Maar de heer wist echt niet dat-ie werd beluisterd
Anders had-ie wel gezwegen of gefluisterd
Ach, een ieder droomt wel eens
Iets bizars of iets obsceens
Wat-ie aan geen mens vertelt
Voor geen geld
't Sprokkelvrouwtje was een oud en zielig vrouwtje
't Arme mensje beet al jaren op een houtje
Dus toen zij die heer zo hardop hoorde dromen
Is bij haar een eng ideetje opgekomen!
Urenlang bleef zij de kerel achtervolgen
En intussen liep de man maar door te dromen
't Leek wel of-ie liep te bomen met de bomen
Maar tenslotte schreed-ie naar z'n landhuis henen
Prompt gevolgd door 't vrouwtje op haar stramme benen
Zij wist alles van zijn ranzig zieleleven
't Was een psyche om te rillen en te beven
Toen-ie op z'n stoep stond kwam ze plots naar voren
En sluw sprak ze: "Ach, meneer, moet u es horen
'k Zal voor honderd gulden uw geheim bewaren
Anders weet wat u bezielt morgen heel Laren"
Hij riep tegen iemand achter de vitrage:
"Kom es, Fien! Dat ouwe mens hier pleegt chantage"
't Sprokkelvrouwtje sloeg ontzaggelijk aan 't vloeken
En deed onverdroten alles uit de doeken
"Brave vrouw," zei Fien, "Bedankt voor al uw ijver
Maar meneer hier is een veelgelezen schrijver
Wat-ie in 't koele woud liep te verkonden
Da's de plot van zijn roman 'De poel der zonden!'"
Por Nenhum Dinheiro
Em um lindo e quente dia de outono em Laren
Uma mulherzinha estava juntando galhos pra fazer lenha
De repente, viu um homem entre as árvores
Que sonhava acordado sobre as mulheres, em suas divagações
O que ele sonhava, ele falava alto, sem se importar
A mulher pensou: Que vergonha, o cara devia se envergonhar!
Mas o homem realmente não sabia que estava sendo ouvido
Se soubesse, teria se calado ou sussurrado
Ah, todo mundo sonha de vez em quando
Com algo bizarro ou algo obsceno
Que não conta pra ninguém
Por nenhum dinheiro
A mulherzinha era velha e bem pobrezinha
A coitada já estava há anos na pior, sem ter o que comer
Então, quando ouviu o homem sonhando alto assim
Uma ideia maluca surgiu na cabecinha dela!
Por horas, ela ficou seguindo o cara
E enquanto isso, o homem continuava sonhando
Parecia que ele estava conversando com as árvores
Mas, por fim, ele caminhou pra sua casa de campo
Imediatamente seguido pela mulher, com suas pernas cansadas
Ela sabia tudo sobre a vida podre dele
Era uma história de arrepiar e fazer tremer
Quando ele chegou na porta, ela apareceu de repente
E astuta, disse: "Ah, senhor, escute aqui
Eu vou guardar seu segredo por cem florins
Senão, amanhã todo mundo em Laren vai saber o que você apronta"
Ele gritou pra alguém atrás da cortina:
"Vem cá, Fien! Essa velha aqui tá me chantageando"
A mulherzinha começou a xingar sem parar
E sem hesitar, contou tudo que sabia
"Boa senhora," disse Fien, "Obrigada pelo seu esforço
Mas esse senhor aqui é um escritor muito famoso
O que ele estava proclamando na floresta fria
É a trama do seu romance 'O Pântano dos Pecados!'"