De Fanfare Van Honger En Dorst
Ze liepen in Gent rond
Ze waren met zessen
Ze kwamen van nergens
Gingen nergens naar toe
Vanaf de terrassen
In de koffiehuizen
Bekeken ze de mensen
En hun drukke gedoe
Ze liepen hun hoofd in de wolken
En werden dan wakker met honger en dorst
En iedereen riep: kijk daar gaat de fanfare
De fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst
Ze hadden geen geld
Om eten te kopen
Maar ze wisten voor alles
Het juiste adres
Mosselen bij Leentje
En frieten bij Helga
En Annie bewaarde voor hun ziel wel een fles
En elke nacht nog net voor het slapen
De laatste vijf Franken in Eddy's jukebox
A hard rain's gonna fall
Ze zongen het allemaal samen
Met de fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst
En kwam er een vrouw
Die een van hen meenam
Dan namen ze afscheid
En zegde vaarwel
De fanfare trok verder
Met minder leden
De toon in mineur
De begrepen het wel
Maar er was nooit een vrouw
Die mooier kon zingen
Dan onze fanfare van honger en dorst
Dus het duurde nooit lang
Of ze waren weer samen
Met de fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst
Ach wie van hen had
Toch ooit durven denken
Dat ieder van hen
Voorgoed weg zou gaan
Ze hebben toen zelf
De fanfare ontbonden
Ze hebben als iedereen
De prijs zwaar betaald
De prijs van de vrijheid
In ruil voor wat centen
Een baan bij de bank
Of een auto, een kind
Maar ergens in de stad
Speelt de nieuwe fanfare
Nieuwe fanfare van honger en dorst
Een nieuwe fanfare van honger en dorst
A Fanfarra da Fome e da Sede
Eles andavam por Gent
Eram seis no total
Vindo do nada
Sem destino algum
Nos terraços
Nos cafés
Observavam as pessoas
E suas confusões
Andavam com a cabeça nas nuvens
E acordavam com fome e sede
E todo mundo gritava: olha lá vem a fanfarra
A fanfarra da fome e da sede
A fanfarra da fome e da sede
Não tinham grana
Pra comprar comida
Mas sabiam de cor
O endereço certo
Mexilhões com a Leentje
E batatas com a Helga
E a Annie guardava pra eles uma garrafa
E toda noite, bem na hora de dormir
Os últimos cinco francos na jukebox do Eddy
Uma chuva pesada vai cair
Cantavam tudo junto
Com a fanfarra da fome e da sede
A fanfarra da fome e da sede
E apareceu uma mulher
Que levou um deles
Então se despediram
E disseram adeus
A fanfarra seguiu em frente
Com menos integrantes
O tom em menor
Eles entenderam bem
Mas nunca houve uma mulher
Que cantasse mais bonito
Do que nossa fanfarra da fome e da sede
Então nunca demorava muito
E eles estavam juntos de novo
Com a fanfarra da fome e da sede
A fanfarra da fome e da sede
Ah, quem deles já
Se atreveu a pensar
Que cada um deles
Partiria pra sempre
Eles mesmo acabaram
Com a fanfarra
Como todo mundo
Pagaram caro
O preço da liberdade
Em troca de algumas moedas
Um emprego no banco
Ou um carro, um filho
Mas em algum lugar da cidade
Toca a nova fanfarra
Nova fanfarra da fome e da sede
Uma nova fanfarra da fome e da sede