De jongen die vroeger je vriendje was
De jongen van wie je het vriendje was, met wie je alles deelde
De jongen die altijd vadertje was, wanneer je moedertje speelde
Die jongen haha die jongen, met wie je geheimen op zolder had
Bij wie je voorop de stuurstang zat
Met wie je gestolen appeltjes at voro wie je je huis en alles vergat
Omdat je nou een keer zijn vriendje was
Zijn kleine kameraadje, zijn dappere soldaatje
Die jongen nou die trouw je nooit, die jongen nou ontgaat je
De jongen van wie je het vriendje was, met wie je alles deelde
De jongen met wie je gedichten las, die enkel je vlechten streelde
Die jongen nou die jongen, voor wie je vol sterren en zonnetjes zat
Die voor je het zei al wist wat je had
Om wie je niet sliep, om wie je niet at
Voor wie je de hele wereld vergat omdat ie nou eenmaal ej vriendje was
Je kleine kameraadje, zijn dappere soldaatje
Die jongen nou die trouw je nooit, die jongen nou ontgaat je
Dag jongen die vroeger mijn vriendje waswaar ben je toch gebleven
Ik wou da tik jou vandaag nog eens zag al was het dan ook maar even
Zo'n jongen nou zo'n jongen, die maakte vast dat ik alles vergat
De wereld, de mensen, de donkere stad dat ik opeens wer vol zonnetjes zat
Het hele leven nog voor me had, dag jongen die vroeger mijn vriendje was
Mijn kleine kameraadje, mijn dappere soldaatje
Ik heb je enkel op papier, een foto in een laatje
O garoto que foi seu amigo
O garoto de quem você era amiga, com quem você compartilhava tudo
O garoto que sempre era o papai, quando você fazia de conta que era a mamãe
Aquele garoto, haha, aquele garoto, com quem você tinha segredos no sótão
Com quem você ia na frente do guidão
Com quem você comia maçãs roubadas, por quem você esquecia sua casa e tudo
Porque você era amiga dele
Seu pequeno camarada, seu valente soldadinho
Aquele garoto, ah, esse você nunca esquece, aquele garoto, ah, esse te escapa
O garoto de quem você era amiga, com quem você compartilhava tudo
O garoto com quem você lia poesias, que só acariciava suas tranças
Aquele garoto, ah, aquele garoto, por quem você ficava cheia de estrelas e sol
Que já sabia o que você tinha, antes mesmo de você falar
Por quem você não dormia, por quem você não comia
Por quem você esquecia o mundo todo, porque ele era seu amigo
Seu pequeno camarada, seu valente soldadinho
Aquele garoto, ah, esse você nunca esquece, aquele garoto, ah, esse te escapa
Adeus, garoto que foi meu amigo, onde você se meteu?
Eu queria que hoje eu te visse de novo, mesmo que fosse só por um instante
Um garoto, ah, um garoto, que com certeza me fazia esquecer de tudo
Do mundo, das pessoas, da cidade escura, que de repente estava cheia de sol
A vida inteira ainda à minha frente, adeus, garoto que foi meu amigo
Meu pequeno camarada, meu valente soldadinho
Eu só tenho você em papel, uma foto em uma gaveta