Een ontgoocheling
Een onweerswolk hangt boven Amsterdam
Hij is pas acht
En wandelt op de wallen
De donder knalt
De eerste druppels vallen
De bliksem zet de stad in vuur en vlam
Hij glipt naar binnen
Bij een klein theater
Dat volgens hem gewoon een circus is
Een vrouw staat in de halve duisternis
Bloot op haar hoofd
En drie seconden later ontpopt ze zich
In haar gewaagde stand als heuse acrobaat en goochelaar
Hij ziet hoe zij een brandende sigaar te voorschijnt tovert
Met haar linkerhand en dan...
Hij huivert in zijn regenjackje als zij de rookwaar opheft
Hupsakee
Zij plaatst de welgevormde Willem II
Rechtop in haar geslacht
KNOTS
En neemt een trekje
Haar venusheuvel lijkt wel een vulkaan die uitbarst
Arm Pompei denkt hij even
Hij is pas acht
Was hij maar thuis gebleven
De damp doet hem de das om
Zal hij gaan, de dame zet zich schrap
Ze perst en plop daar vliegt de peuk
Naar het hooggeeerd publiek
Het projectiel komt op hem af
PANIEK
Dan schiet hij wakker
Klam, verward, doodop
Dit droomt hij elke nacht
Zo zijn zijn gang
Zo wordt hij treurig oud en homofiel
De weg is lang, ontreddert is zijn ziel
Hij is pas acht maar ziet de bui al hangen
Oh mama
Uma Decepção
Uma nuvem de tempestade paira sobre Amsterdã
Ele só tem oito
E passeia pelos canais
O trovão estronda
As primeiras gotas caem
O relâmpago incendeia a cidade
Ele se esgueira para dentro
De um pequeno teatro
Que, segundo ele, é só um circo
Uma mulher está na meia escuridão
Com a cabeça descoberta
E três segundos depois ela se revela
Em sua pose ousada como uma verdadeira acrobata e mágica
Ele vê como ela faz aparecer um charuto aceso
Com a mão esquerda e então...
Ele se encolhe em seu casaco de chuva quando ela levanta o fumo
Hupsakee
Ela coloca o bem formado Willem II
De pé em sua genitália
KNOTS
E dá uma tragada
Sua vulva parece um vulcão prestes a entrar em erupção
Pobre Pompéia, ele pensa por um momento
Ele só tem oito
Se ao menos tivesse ficado em casa
A fumaça o sufoca
Ele vai sair, a dama se prepara
Ela aperta e plop, lá vai a bituca
Em direção ao público ilustre
O projétil vem em sua direção
PANICO
Então ele acorda
Suado, confuso, exausto
Isso ele sonha toda noite
Assim é sua vida
Assim ele envelhece triste e homossexual
O caminho é longo, sua alma está desorientada
Ele só tem oito, mas já vê a tempestade se formando
Oh mamãe