Het mes
Achter mijn riem heb ik een mes, ik draag het altijd bij me
Zo'n stalen mes uit Afrika, waar negers wel mee prijken
Ik vond het ergens in Algiers, tussen de oude rommel
Ik zag de koopman plotseling heel ernstig naar me kijken
Nog als de dag van gisteren zie ik die koopman voor me
Hij leek wel uit een schilderij van Goya weggelopen
Hij stond tussen zijn zwaarden en gescheurde uniformen
Hij gromde: "Vriend, nou luister eens, voordat je dat gaat kopen"
Die handelaar vertelde: "Bij dit mes hoort een legende
Die, sinds ik hem gehoord heb, door mijn hoofd is blijven spoken
Dat iedereen, ja iedereen die hem in zijn bezit had
Degeen die hem het liefste was ermee heeft doodgestoken
Eens doodde Don Basilio hiermee zijn Dona Julia
Zodra hij in de gaten kreeg dat zij hem had bedrogen
Toen heeft Conte Antonio het in bezit gekregen
En is er op een kwade dag mee aangevlogen
Een Turk doorstak zijn meisje, toen hij om niets jaloers was
Een Italiaan stak het zijn Griekse bootsman in de longen
Het is van hand tot hand gegaan en hier terecht gekomen
Ik heb al veel gezien, maar dit is mij te gortig, jongen
Ja, kijk maar, het is mooi, het heeft een anker en een wapen
En meer dan een kwart kilo zal dat dingetje niet wegen
Koop alsjeblieft wat anders, vriend, ik heb hier mooie spullen
Wat of het kost? Maar zeven Frank, ik hou je toch niet tegen"
Achter mijn riem heb ik een mes, ik draag het altijd bij me
Ik zal er niet mee pronken en ik zal er niet mee zwaaien
Ik heb niemand op de wereld om te haten of te doden
Ik zal het op een dag wel in mijn eigen lijf omdraaien
A Faca
Atrás do meu cinto eu tenho uma faca, eu sempre a carrego
Uma faca de aço da África, onde os negros se exibem
Eu a encontrei em algum lugar em Argel, entre as velharias
Eu vi o comerciante de repente me olhando com seriedade
Ainda como se fosse ontem, vejo aquele comerciante
Ele parecia ter saído de uma pintura do Goya
Ele estava entre suas espadas e uniformes rasgados
Ele resmungou: "Amigo, escuta, antes de você comprar isso"
O comerciante contou: "Essa faca tem uma lenda
Que, desde que a ouvi, não sai da minha cabeça
Que todo mundo, sim, todo mundo que a teve
Aquele que mais amava, com ela acabou matando
Certa vez, Don Basilio matou sua Dona Julia com isso
Assim que percebeu que ela o havia traído
Então Conte Antonio a pegou para si
E em um dia ruim, usou-a para atacar
Um turco perfurou sua garota, quando ficou ciumento à toa
Um italiano a cravou no pulmão de seu marinheiro grego
Ela passou de mão em mão e chegou até aqui
Eu já vi muita coisa, mas isso é demais pra mim, cara
Sim, olha, é bonita, tem um âncora e um brasão
E mais de um quarto de quilo essa coisinha não pesa
Compre outra coisa, amigo, eu tenho coisas boas aqui
Quanto custa? Apenas sete francos, não vou te impedir"
Atrás do meu cinto eu tenho uma faca, eu sempre a carrego
Não vou me exibir com ela e não vou balançá-la
Não tenho ninguém no mundo para odiar ou matar
Um dia eu vou acabar usando isso em mim mesmo
Composição: Nikos Kavadias / T.Mikroutsikos / Willem Wilmink