Vreemd
Ze woonde in zo'n nieuwbouwwijk
De rondweg heette Groentela
Eerst kreeg je Snijboon, daarna Sla
Tenslotte kwam Radijsje
Hij had het op een briefje staan
Haar voornaam deed hem denken aan
Een langgestorven meisje
Een man liep voor hem uit op hem te lijken
Door net als hij bewust niet op te vallen
En schichtig naar de huisnummers te kijken
Want als we vreemd gaan, gaan we met zijn allen
Het tuinhek zwaaide vrolijk los
Hij voelde zich een veer zo licht
En viel languit op zijn gezicht
Over een kinderfietsje
Beschadigd kroop hij naar de deur
Een kind deed open met een hond
Die hem voorlopig aardig vond
Enfin, dat scheelde ietsje
Zij rende van de kamer naar de keuken
En riep: "Wat ben je vroeg" onder het hijgen
Hij dacht: "Haar ogen houên toch dat leuke"
Om niet meteen de tering in te krijgen
De kamer was vol corduroy
Alleen de muren wit en strak
Een spinnewiel, een letterbak
De planten tierden welig
Het kind kwam met een sprookjesboek
En wou, dat hij dat lezen ging
Hij voelde zich, heel plotseling,
Ontzettend overspelig
Op dat moment begon de hond te grommen
Hij reageerde duidelijk geschrokken
Helaas ontbrak haar man om "koest" te brommen
Want die was al naar zijn vriendin vertrokken
Om acht uur ging het kind naar bed
Zij nestelde zich in een stoel
Een grote golf van warm gevoel
Leek door zijn lijf te stromen
'Het gaat beginnen' dacht hij blij
Maar waar het ook aan liggen mocht
Aan haar of aan haar huisgedrocht
Het wou er niet van komen
Soms was het net of ze hem amper hoorde
En de gesprekken wilden maar niet vlotten
Vandaar dat hij besloot: "Weg met die woorden"
Hij was gekomen voor de daad tenslotte
Toen hij haar in zijn armen nam
Riep zij: Hè, toe nou!" en meteen
Beet hem die rothond in zijn been
Het bloed liep in zijn schoenen
Zo werd zijn laatste uur gedoofd
Ondanks gestotter van haar kant
En vele meters snelverband
Viel niks meer te verzoenen
Zij bracht hem naar de deur en beiden zwegen
De hond stond nog een beetje na te kauwen
Licht kreupelend verdween hij in de regen:
Typisch een man, van wie geen hond wou houen
Estranho
Ela morava em um bairro novo
A avenida se chamava Groentela
Primeiro vinha Snijboon, depois Sla
Por último, Radijsje
Ele tinha anotado em um papel
O nome dela o fazia lembrar de
Uma menina que já tinha morrido
Um homem andava à sua frente, parecia com ele
Por não querer se destacar, fazia o mesmo
E olhava nervoso os números das casas
Porque se a gente vai ser infiel, vamos juntos
O portão do jardim balançava alegre
Ele se sentia leve como uma pena
E caiu de cara no chão
Por causa de uma bicicletinha
Machucado, ele se arrastou até a porta
Uma criança abriu com um cachorro
Que por enquanto achou ele legal
Enfim, isso ajudou um pouco
Ela correu da sala para a cozinha
E gritou: "Que cedo você está aqui" ofegante
Ele pensou: "Os olhos dela ainda têm aquele brilho"
Para não ficar logo na pior
A sala estava cheia de veludo
Só as paredes eram brancas e lisas
Uma roda de fiar, uma caixa de letras
As plantas cresciam com força
A criança veio com um livro de contos
E queria que ele lesse
Ele se sentiu, de repente,
Extremamente tentado
Naquele momento, o cachorro começou a rosnar
Ele reagiu, claramente assustado
Infelizmente, o marido dela não estava para dizer "quieto"
Porque ele já tinha ido para a casa da amante
Às oito horas, a criança foi para a cama
Ela se acomodou em uma cadeira
Uma grande onda de calor
Parecia fluir pelo seu corpo
'Vai começar', pensou feliz
Mas não importava o que fosse
Se era por causa dela ou da casa
Não estava rolando
Às vezes parecia que ela mal o ouvia
E as conversas não fluíam
Por isso ele decidiu: "Chega de palavras"
Ele tinha vindo para a ação, afinal
Quando ele a pegou em seus braços
Ela gritou: "Ah, vai!" e logo
Aquele cachorro chato mordeu sua perna
O sangue escorreu em seus sapatos
Assim, sua última hora se apagou
Apesar da gagueira dela
E muitos metros de curativo
Nada mais poderia ser reconciliado
Ela o levou até a porta e ambos ficaram em silêncio
O cachorro ainda estava mastigando um pouco
Levemente mancando, ele desapareceu na chuva:
Típico de um homem, que nem um cachorro queria amar