Waar leeft de mens dan van
Gij, prekers van fatsoen, die zo goed weten
Hoe kom ik netjes om de misdaad heen
Geef ons om te beginnen wat te vreten
Praten kan later, want dit is punt een
Gij, die uw eigen pens en ons fatsoen bemint
Als je 't maar weet, voor eens en andermaal
Hoe je 't ook draait meneer, en wat je ook verzint
Eerst komt het vreten, dan komt de moraal
Het moet voor de kleine man eerst kunnen lijen
Om ook zijn partje van de koek te snijen
refr.:
Waar leeft de mens dan van
Doordat hij zedig
De mens bespringt, en martelt, uitzuigt
Daar vreet hij van
Slechts daarvan leeft de mens, dat hij volledig
Zijn eigen mens zijn zo vergeten kan
Dus heren, geen illusies, 't is een feit
De mens leeft louter van misdadigheid
Gij wijst, wanneer een vrouw zich mag vergeten
De rok omhoog, de ogen dicht, alleen
Geef ons om te beginnen wat te vreten
Praten kan later, want dit is punt een
Gij, die uw lust urgenter dan mijn kuisheid vindt
Wilt gij dit goed onthouden, ik herhaal
Hoe je 't ook draait meneer, en wat je ook verzint
Eerst komt het vreten, dan komt de moraal
Laat ook Jan Boezeroen er eens in slagen
Om ook zijn partje van de koek te knagen
refr.
Do que vive o homem então
Vocês, pregadores da moral, que sabem tão bem
Como eu posso escapar da criminalidade
Dêem-nos, para começar, algo pra comer
Conversar pode esperar, porque esse é o primeiro ponto
Vocês, que amam seu próprio bem-estar e a nossa moral
Se você souber, uma vez e outra vez
Como quer que seja, senhor, e o que você inventar
Primeiro vem a comida, depois vem a moral
Tem que ser possível pro homem comum sobreviver
Pra também cortar sua fatia do bolo
refrão:
Do que vive o homem então
Porque ele se comporta
Ataca, tortura, e explora o ser humano
É disso que ele vive
Apenas disso vive o homem, que ele pode completamente
Esquecer de ser humano
Então, senhores, sem ilusões, é um fato
O homem vive apenas da criminalidade
Você aponta, quando uma mulher pode se esquecer
Levantando a saia, com os olhos fechados, sozinha
Dêem-nos, para começar, algo pra comer
Conversar pode esperar, porque esse é o primeiro ponto
Vocês, que acham seu desejo mais urgente que minha castidade
Querem que isso fique bem claro, eu repito
Como quer que seja, senhor, e o que você inventar
Primeiro vem a comida, depois vem a moral
Deixem também o João Boezeroen ter uma chance
De também roer sua fatia do bolo
refrão.
Composição: Kurt Weill, Bertolt Brecht