Mijn gezicht dat raakt steeds trager uit de plooi
Het is al lang geleden dat ik harten brak
Omdat ik breedgeschouderd was en mooi
Mijn huid hangt om mijn botten als een oude zak
En mijn gezicht, dat raakt steeds trager uit de plooi
Al draag ik nog zo'n wervend vest en nog zo'n pakkend pak
Ik weet dat ik als lustobject geen hoge ogen gooi
Ooit was mijn houding fier, mijn huid zat strak
Maar mijn gezicht, dat raakt steeds trager uit de plooi
Sta ik na een korte nachtrust 's morgens op
Omdat de zon te fel op mijn gesloten ogen schijnt
Zitten er grote, centimeters diepe, vouwen in mijn kop
Het duurt een halve dag voordat het weer verdwijnt
Mijn lichaam is een doorgeroest en langzaam zinkend wrak
Mijn wenkbrauwen zijn aan verval ten prooi
Mijn haar is dun, mijn gang is traag, mijn schaamhaar kruimtabak
En mijn gezicht, dat raakt steeds trager uit de plooi
Maar mijn vrouw is gelukkig
Mijn vrouw is gelukkig
Mijn vrouw is gelukkig
Nog heel mooi
Meu rosto está cada vez mais enrugado
Já faz tempo que eu quebrei corações
Porque eu era forte e bonito
Minha pele cai sobre meus ossos como um saco velho
E meu rosto, está ficando cada vez mais enrugado
Por mais que eu use um colete chamativo e um terno marcante
Eu sei que como objeto de desejo não sou mais tão atraente
Um dia minha postura era altiva, minha pele estava firme
Mas meu rosto, está ficando cada vez mais enrugado
Depois de uma curta noite de sono, eu me levanto de manhã
Porque o sol brilha forte nos meus olhos fechados
Tem grandes rugas, profundas, na minha cabeça
Demora meio dia para elas sumirem
Meu corpo é um casco enferrujado e afundando lentamente
Minhas sobrancelhas estão caindo em decadência
Meu cabelo está ralo, meu andar é lento, meu pelos pubianos são finos
E meu rosto, está ficando cada vez mais enrugado
Mas minha mulher está feliz
Minha mulher está feliz
Minha mulher está feliz
Ainda muito bonita