Seria bonic
Seria tan bonic que això
No acabés aquí
Que quan algú morís sentís
Que simplement se'n va un moment
A fer un petit encàrrec
I torna aviat a casa
Seria tan bonic que allà
S'hi estés millor que aquí
Que fos com qui s'atura en una cursa
A respirar per veure-ho tot més clar
I gaudir d’aquell paisatge
I sentir el pes de la calma
Seria tan bonic que això
No acabés aquí
I quan deixem el cos poder trobar-nos
Com aquells que queden per dinar
I s’allarga el sobretaula
Mentre cau el sol de tarda
Seria tan bonic poder
Entendre l'infinit
Però em temo que no som més que formigues
Observant com volen els avions
Que no mouen les ales
I no entenen com no cauen
I ara algú et parla del final
Del camí que tu no has acabat
I et diu que val la pena continuar
I et diu que no ho deixem aquí
Que l’onada que ens espanta porta a casa
Que la pena que ens enfonsa es queda aquí
I et diu que val la pena creuar el mar
I et diu que no ho deixem aquí
Que l’onada que ens espanta porta a casa
Que la pena que ens enfonsa es queda aquí
Seria lindo
Seria tão lindo que isso
Não acabasse aqui
Que quando alguém morresse sentisse
Que simplesmente foi dar uma volta
Pra fazer um pequeno favor
E logo voltar pra casa
Seria tão lindo que lá
Fosse melhor do que aqui
Que fosse como quem para numa corrida
Pra respirar e ver tudo mais claro
E aproveitar aquela paisagem
E sentir o peso da calma
Seria tão lindo que isso
Não acabasse aqui
E quando deixássemos o corpo pudéssemos nos encontrar
Como aqueles que ficam pra almoçar
E a conversa se estende
Enquanto o sol da tarde se põe
Seria tão lindo poder
Entender o infinito
Mas temo que não somos mais que formigas
Observando como os aviões voam
Que não batem as asas
E não entendem como não caem
E agora alguém te fala do final
Do caminho que você não terminou
E te diz que vale a pena continuar
E te diz que não devemos parar aqui
Que a onda que nos assusta leva pra casa
Que a dor que nos afunda fica aqui
E te diz que vale a pena cruzar o mar
E te diz que não devemos parar aqui
Que a onda que nos assusta leva pra casa
Que a dor que nos afunda fica aqui