Balada Per a Un Trobador
Les sabates foradades
la roba plena de pols,
i a la boca tremolosa
sempre porta un cant ben dolç.
El país pel qual camina
no és altre que el seu país
i el vi que mulla sa gola
no és altre vi que el seu vi.
No era estrany en cap racó.
Ja era vell el trobador.
Ell ha cantat per a princeses
en lluents i grans palaus.
Ha saltat murs, ha obert portes
tancades amb doble clau,
quan tenia la veu clara
com la pell dels seus amors,
quan, a la nit, el tapaven
llençols blancs brodats amb flors.
Les flors ja han perdut l'olor.
Ja era vell el trobador.
Avui ha canviat d'alcoves.
Ara que ha perdut les claus,
una barraca de toves
li sembla tot un palau
on la seva cançó s'alça
per un plat i un got de vi.
Pastores i taverneres
són les seves flors de nit.
Tot s'esfulla en la tardor.
Ja era vell el trobador.
I demà quan el sol surti
ha de seguir el seu camí.
Arribarà a un altre poble
i se n'anirà d'allí
amb les sabates foradades,
la roba plena de pols,
i a la boca tremolosa
s'endurà el seu cant ben dolç.
Balada para um Trovador
As botas furadas
a roupa cheia de poeira,
e na boca trêmula
sempre leva uma canção bem doce.
A terra por onde caminha
não é outra senão a sua terra
e o vinho que molha sua garganta
não é outro vinho que o seu vinho.
Não era estranho em nenhum canto.
Já era velho o trovador.
Ele cantou para princesas
em palácios grandes e brilhantes.
Saltou muros, abriu portas
trancadas com chave dupla,
quando tinha a voz clara
como a pele de seus amores,
quando, à noite, o cobriam
lençóis brancos bordados com flores.
As flores já perderam o cheiro.
Já era velho o trovador.
Hoje ele mudou de alcovas.
Agora que perdeu as chaves,
um barraco de barro
lhe parece todo um palácio
onde sua canção se ergue
por um prato e um copo de vinho.
Pastoras e taberneiras
são suas flores da noite.
Tudo se despedaça no outono.
Já era velho o trovador.
E amanhã quando o sol nascer
ele deve seguir seu caminho.
Chegará a outra cidade
e sairá de lá
com as botas furadas,
a roupa cheia de poeira,
e na boca trêmula
levará sua canção bem doce.
Composição: J. M. Serrat