40 Kaarsen
Een grote taart met 40 kaarsen
Op een tafel met mijn vrienden rond
Ik blaas ze uit, snakkend naar adem
Wou dat ik herbeginnen kon
Een grote taart met 40 kaarsen
Mijn jeugd liep mij voorgoed voorbij
Ik lees de namen op de kaartjes
Hoe raak ik mijn ontroering kwijt
In mijn gitaar groeit er een liedje
In mijn geest broeit er een tekst
Tot al het sombere is vernietigd
Dat me ooit pijnlijk heeft gekwetst
Voor alle liefdes die'k ontmoette
Voor de vriendschap die ik tegenkwam
Buig ik het hoofd nu heel deemoedig
Zing ik als't kan mijn leven lang
Een grote taart met 40 kaarsen
In mijn geheugen rolt de film
Ik heb genoten elke avond
Uitbundig maar soms stil
Ik brand de foto's nu tot as en
Neem die ballast nooit meer mee
Met leven hoe het vroeger was
Koop ik de toekomst toch niet nee
Littekens op een jongenszieltje
Ik draag ze nu fier zonder pijn
Begrijp niet goed wat haar bezielde
Toen ze mijn lief niet meer wou zijn
Op mijn hart zit er wat eelt nu
Dat zal verdwijnen met de tijd
Mijn tranen zijn echt niet gespeeld nu
Al heb ik geen seconde spijt
Nee ik heb geen seconde spijt
Een grote taart met 40 kaarsen
Op een tafel met mijn vrienden rond
Ik blaas ze uit, snakkend naar adem
Wou dat ik herbeginnen kon
40 Velas
Um grande bolo com 40 velas
Em uma mesa com meus amigos ao redor
Eu as sopro, ofegante
Queria poder recomeçar
Um grande bolo com 40 velas
Minha juventude passou de vez
Leio os nomes nos cartões
Como me livrar da minha emoção
Na minha guitarra cresce uma canção
Na minha mente fervilha um texto
Até que toda a tristeza seja destruída
Que um dia me feriu profundamente
Por todos os amores que encontrei
Pela amizade que eu conheci
Inclino a cabeça agora bem humildemente
Canto, se puder, a vida inteira
Um grande bolo com 40 velas
Na minha memória rola o filme
Eu aproveitei cada noite
Exuberante, mas às vezes em silêncio
Queimo as fotos agora até virar cinzas e
Nunca mais levarei esse peso
Com a vida como era antes
Não compro o futuro, não, não
Cicatrizes na alma de um garoto
Eu as carrego agora com orgulho, sem dor
Não entendo bem o que a movia
Quando não quis mais ser meu amor
No meu coração há um pouco de calo agora
Isso vai desaparecer com o tempo
Minhas lágrimas não são encenadas agora
Mesmo que eu não tenha um segundo de arrependimento
Não, eu não tenho um segundo de arrependimento
Um grande bolo com 40 velas
Em uma mesa com meus amigos ao redor
Eu as sopro, ofegante
Queria poder recomeçar