Brussel
Mijn Brussel, 'k zit in je binnenzak
een warme jas
je binnenstad
die mij omarmt
en verwarmt als vroeger
toen ik verdwaald en lusteloos
jouw geborgenheid verkoos
al zijn mijn dromen
nu wat droever
Hier kende ik mijn eerste lief
mijn eerste droom
eerste verdriet
hier kerfde ik haar naam nog
in jouw bomen
hier had ik vrienden
liep ik school
en raakte ook nog op de dool
hier voelde ik me vaak verloren
Mijn Brussel, al ben je erg ziek
een mollepijp
een braakland
in ruïne ken ik jou niet
ach je bent wreed veranderd
al ben je als een lelijk huis
toch voel ik me hier veilig thuis
als nergens anders
Hier kende ik mijn eerste lief
mijn eerste droom
eerste verdriet
hier kerfde ik haar naam nog
in jouw bomen
hier had ik vrienden
liep ik school
en raakte ook nog op de dool
hier voelde ik me vaak verloren
Mijn Brussel, ik verlies me weer
enn loop je straatjes op en neer
ze zijn jouw duizend armen
hoe vaak liep ik hier toen
niks om handen niks te doen
gewoon mijn tijd wat te verdromen
Hier kende ik mijn eerste lief
mijn eerste droom
eerste verdriet
hier kerfde ik haar naam nog
in jouw bomen
hier had ik vrienden
liep ik school
en raakte ook nog op de dool
hier voelde ik me vaak verloren
Bruxelas
Minha Bruxelas, tô no seu bolso
um casaco quente
a sua cidade
que me abraça
e me aquece como antes
quando eu me perdia e sem ânimo
preferia seu aconchego
embora meus sonhos
agora estejam mais tristes
Aqui conheci meu primeiro amor
meu primeiro sonho
primeira dor
aqui gravei o nome dela
nas suas árvores
aqui tive amigos
fiz escola
e também me perdi
aqui muitas vezes me senti perdido
Minha Bruxelas, mesmo doente
um buraco na terra
a terra arrasada
em ruínas não te reconheço
ah, você mudou tanto
mesmo sendo uma casa feia
ainda assim me sinto seguro aqui
como em nenhum outro lugar
Aqui conheci meu primeiro amor
meu primeiro sonho
primeira dor
aqui gravei o nome dela
nas suas árvores
aqui tive amigos
fiz escola
e também me perdi
aqui muitas vezes me senti perdido
Minha Bruxelas, estou me perdendo de novo
andando suas ruas pra lá e pra cá
são seus mil braços
quantas vezes andei aqui então
sem nada pra fazer, sem nada em mãos
apenas sonhando um pouco
Aqui conheci meu primeiro amor
meu primeiro sonho
primeira dor
aqui gravei o nome dela
nas suas árvores
aqui tive amigos
fiz escola
e também me perdi
aqui muitas vezes me senti perdido