395px

Céu de Mármore

Johanna Kurkela

Marmoritaivas

Tiedän, että en ole ainut, jolle tällä tavalla käy,
että toinen on lähellä aivan, sitten häntä ei enää näy
Nyt on vuoteeni liian suuri, niin jäätävän kylmäkin
ja sydäntä ympäröi muuri kiveäkin lujemmin

Tänä yötä marmoritaivas kaartuu kattona ylle maan,
kuun valon ja pilvien leikki sitä katsella nyt yksin saan
Tuo hajonnut marmoritaivas valon huoneeseen valtoimenaan,
olet poissa viereltäni, muttet sydämestäin milloinkaan

Tunnen yhä kätesi painon ja voin kuulla äänesikin
ja jos suljen hetkeksi silmät, on kuin kanssas taas olisin
Vaan kun katson näen aution huoneen ja kätes on peitto vaan,
nää harhat kuin viiniä juoneen sua saa taas kutsumaan

Tänä yötä marmoritaivas kaartuu kattona ylle maan,
kuun valon ja pilvien leikki sitä katsella nyt yksin saan
Tuo hajonnut marmoritaivas valon huoneeseen valtoimenaan,
olet poissa viereltäni, muttet sydämestäin milloinkaan

Tämä ikävä on sellainen, että tällaista kokenut ole en
se on syvä ja jotenkin lopullinen
Se painaa ja sattuu ja puristaa,
mutta kenties joskus on helpompaa

Tänä yötä marmoritaivas kaartuu kattona ylle maan,
kuun valon ja pilvien leikki sitä katsella nyt yksin saan
Tuo hajonnut marmoritaivas valon huoneeseen valtoimenaan,
olet poissa viereltäni, muttet sydämestäin milloinkaan

Céu de Mármore

Sei que não sou o único a passar por isso,
que alguém está perto, mas depois desaparece
Agora minha cama é grande demais, tão gelada também
E meu coração é cercado por um muro mais forte que pedra

Nesta noite, o céu de mármore se curva como um teto sobre a terra,
a luz da lua e o jogo das nuvens eu posso ver sozinho agora
Aquele céu de mármore quebrado entra na sala como um rio de luz,
você está longe de mim, mas nunca do meu coração

Ainda sinto o peso da sua mão e posso ouvir sua voz
E se eu fechar os olhos por um momento, é como se estivesse com você de novo
Mas quando olho, vejo um quarto vazio e sua mão é só um cobertor,
essas ilusões, como se eu tivesse bebido vinho, me fazem te chamar de novo

Nesta noite, o céu de mármore se curva como um teto sobre a terra,
a luz da lua e o jogo das nuvens eu posso ver sozinho agora
Aquele céu de mármore quebrado entra na sala como um rio de luz,
você está longe de mim, mas nunca do meu coração

Essa saudade é de um tipo que nunca experimentei antes
é profunda e de alguma forma definitiva
Ela pesa, machuca e aperta,
mas talvez um dia fique mais fácil

Nesta noite, o céu de mármore se curva como um teto sobre a terra,
a luz da lua e o jogo das nuvens eu posso ver sozinho agora
Aquele céu de mármore quebrado entra na sala como um rio de luz,
você está longe de mim, mas nunca do meu coração

Composição: