Kosketusta Vailla Vapiseva Mies
Sinä olet tuulessa hioutunut mies,
Luoto, jota laineet alati lyö
Sinä olet taivaalla palelevan
Otavan valo, jota kaupungin säihke syö
Sinä olet poika kuin pulpetin puu,
Kannen alla viiltoja lapsuuden
Sinä olet roudassa rapiseva lähjön talo,
Kanaverkkoa kellareiden
Sinun ihosi on totinen peitto,
Jota vasten aika hankautuu
Vie sydämeesi kivinen tie,
Isiesi lailla
Olet kosketusta vailla vapiseva mies
Sinussa on ontuva rintamamies,
Isoisan viivaksi vaiennut suu
Ja se sirpale sielussa hankailee
kuin peritty hiljaisuus
Sinä olet poika ja kadonuut tie,
Avainnauhan alla sun sydämes lyö
Sinä olet taivaalla palelevan
Otavan valo, hankia pakkasyön
Homem Tremendo Sem Toque
Você é um homem moldado pelo vento,
Uma rocha que as ondas sempre batem
Você é a luz da Ursa Menor
Que a cidade brilhante consome
Você é um garoto como a madeira da carteira,
Com marcas de infância sob a tampa
Você é a casa estalando na geada,
Rede de arame nos porões
Sua pele é um manto sério,
Contra o qual o tempo se esfrega
Leve um caminho de pedras ao seu coração,
Como seus pais
Você é um homem tremendo sem toque
Dentro de você há um soldado manco,
A boca do seu avô silenciada
E esse estilhaço na alma arranha
Como um silêncio herdado
Você é um garoto e o caminho se perdeu,
Sob o cordão da chave seu coração bate
Você é a luz da Ursa Menor
Que brilha na noite fria de inverno
Composição: Tuure Kilpeläinen