De Begrafenis Van Manke Nelis
De hele Willemstraat, die sting in rep en roer
Een ieder trok z'n zondagse pakkie aan
We mosten Manke Nelis, die 'm was gepiept
Met z'n allen netjes begraven gaan
Familieleejen en ieder die 'm had gekend
De loterijclub en 't viscolegie was present
Ome Gerrit die liep zwaaiend met z'n vrouw
Met rooie das, maar ook verder in de rouw
En al de kraaien, zoals gewoonlijk van geen neutje vies
Sloegen bij schele Dries gauw wat taaien achter hun kies
En de buurvrouw jammerde: "Sapperloot
Die arme Manke Nelis, zo in ene dood
's Avonds is 'ie, volgens Daan, gezond en wel naar bed gegaan
En vanmorgen zo ineens dood opgestaan"
Z'n vrouw werd door de hele buurt gecondoleerd
En die riep: "Zo hep een mens nou altijd wat
Aan een kant is 't goed, dat 'ie 'm is gecrepeerd
Want zo'n lollig leven heb ik nog nooit gehad
Hij heb nog nooit een cent verdiend, want altijd was 'ie los
Nou krijg ik tenminste honderd gulden uit het dooienbos"
Toen de stoet voorkwam, toen hees men zo heel droog
Die arme Manke uit 't raam, van vier hoog
En een ieder riep: "Opzij, hij is gemeen genoeg, subiet
Bovenop je test te springen, als 'ie er de kans toe ziet"
Toen 't lijk beneden kwam, werd 'ie heel net
Met blommetjes in 't eerste rijtuig neergezet
Daarop stapte iedereen in de rijtuigen meteen
En toen ging de stoet naar de begraafplaats heen
Maar in de Spaardammerstraat werd eerst gestopt, o zo
Bij een kroegie, op voorstel van Rooie Bart
Ze haalden Nelis netjes uit 't rijtuig
Zetten hem toen zolang maar onder 't biljart
Toen 'n partijtje stoten, en de hele rouwstoetsie
Zocht in de Ouwe Kats vergetelijkheid voor hun verdriet
Toen 't soepie dronken werd riepen ze luid
"Jongens, nou eerst Nelis wegbrengen, vooruit"
En een ieder in de bakkies aangedaan
En ze zongen: "Dooie Nelis zal nooit verloren gaan"
Maar bij de begraafplaats, daar gilde Rooie Bart
"Die arme manke staat nog onder 't biljart
Nee jongens, ik ben d'r erg voor
We motte die goser halen, hoor
Zonder Nelis gaat de voorstelling niet door"
Ze haalden Nelis netjes uit de kroeg vandaan
En ze reeje in een gestrekte draf
Zingende en zwaaiend, net of 't een bruiloft was
Die arme Manke Nelis naar z'n graf
Onder een dronkemans gespeech en Ouwe Kats gehuil
Viel ome Gerrit, met een plons, bij Nelis in de kuil
Ome Hein zei: "Laten we niet langer blijven staan
Zand erover, waarin alles is gedaan"
Toen ome Gerrit 't hoorde schreeuwde die in doodsangst uit
"Nog geen zand erover Hein, laat mij d'r eerst 'ns even uit"
Hij kroop die kuil uit en hij stompte d'r een paar opzij
Nou, toen werd 't dra zo'n fijne knokpartij
's Avonds kwamen ze aangedaan
Wijl z'op geen benen meer konden staan
Van de begrafenis terug, in de Jordaan
O Enterro do Manke Nelis
A rua Willemstraat, toda em alvoroço
Todo mundo vestiu seu melhor traje
Precisamos enterrar o Manke Nelis, que se foi
Com todos nós, vamos enterrá-lo com dignidade
Familiares e todos que o conheceram
O clube da loteria e a turma da pesca estavam presentes
Tio Gerrit acenava com sua esposa
Com gravata vermelha, mas também de luto
E todos os corvos, como de costume, não eram de se incomodar
Bebiam com o cego Dries, logo atrás de um trago
E a vizinha lamentava: "Puxa vida
Esse pobre Manke Nelis, tão repentinamente morto
À noite, segundo Daan, ele foi dormir bem
E de manhã, do nada, acordou morto"
Sua esposa foi consolada por toda a vizinhança
E ela exclamou: "Assim a vida é, sempre tem algo
Por um lado, é bom que ele tenha partido
Porque nunca tive uma vida tão divertida
Ele nunca ganhou um centavo, sempre foi um vagabundo
Agora pelo menos vou receber cem florins do além"
Quando o cortejo chegou, a galera estava bem seca
O pobre Manke pela janela, do quarto andar
E todos gritavam: "Saiam da frente, ele é bem malandro, logo
Vai pular em cima de você, se tiver a chance"
Quando o corpo desceu, foi colocado com cuidado
Com flores no primeiro carro fúnebre
Então todos entraram nos carros de imediato
E o cortejo seguiu para o cemitério
Mas na rua Spaardammer, pararam primeiro, oh sim
Em um bar, por sugestão do Bart, o Ruivo
Eles tiraram o Nelis do carro
E o colocaram debaixo do bilhar
Então jogaram um pouco, e toda a turma de luto
Buscava no Ouwe Kats esquecer a tristeza
Quando a bebida começou a rolar, gritaram alto
"Pessoal, primeiro vamos levar o Nelis, vamos lá"
E todos nos copos se animaram
E cantaram: "O Nelis morto nunca será esquecido"
Mas na entrada do cemitério, Bart, o Ruivo, gritou
"Esse pobre manco ainda está debaixo do bilhar
Não, pessoal, eu estou muito mal
Precisamos buscar o cara, viu
Sem o Nelis, a festa não rola"
Eles tiraram o Nelis do bar com cuidado
E saíram em uma corrida acelerada
Cantando e acenando, como se fosse um casamento
O pobre Manke Nelis rumo ao seu túmulo
Sob o discurso de um bêbado e o choro do Ouwe Kats
Tio Gerrit caiu, com um plof, na cova do Nelis
Tio Hein disse: "Vamos parar de ficar aqui
Jogar areia, pois tudo já foi feito"
Quando tio Gerrit ouviu, gritou em desespero
"Ainda não joguem areia, Hein, me deixem sair primeiro"
Ele saiu da cova e deu uns empurrões
Então virou uma boa briga
À noite, voltaram cansados
Pois não conseguiam mais ficar em pé
Voltando do enterro, na Jordaan.