Genesis
Kiedy Jahwe stworzy³ Ziemiê i Niebiosa,
Niebo by³o nagie. Ziemia by³a bosa.
Niebo odzia³ w b³êkit. Ziemiê obu³ w czerñ.
By nigdy jej wiecznoÅ"ci nie zrani³ czasu cierñ.
Niebo i Ziemiê w Dniu Pierwszym stworzy³ Pan!
Lecz na tym Å"wiecie by³ nadal ca³kiem sam...
Kiedy Jahwe stworzy³ p³omieñ oraz wodê,
Zawrzeæ chcieli z sob¹ wiekuist¹ zgodê.
Ale Bóg oddzieli³ ogieñ od prawód.
By wszelki ziemski ¿ywio³ oddzielny ¿ywot wiód³.
Ogieñ i wodê w Dniu Drugim stworzy³ Pan!
Lecz na tym Å"wiecie by³ nadal ca³kiem sam...
Kiedy Jahwe stworzy³ lasy i pastwiska,
Ich wysokoÅ"æ by³a jednakowo niska.
Jednak rosn¹æ drzewom kaza³ dobry Pan,
By ka¿dy móg³ rozpoznaæ swój przyrodzony stan.
Drzewa i trawy w Dniu Trzecim stworzy³ Pan.
Lecz na tym Å"wiecie by³ nadal ca³kiem sam...
Kiedy Jahwe stworzy³ ksiê¿yc i s³oneczko,
Dzieñ i noc Å"wieci³o ka¿de Å"wiate³eczko.
Lecz im m¹dry stwórca czas osobny da³,
By ka¿dy przeznaczenie na Bo¿ym Å"wiecie zna³.
S³oñce i Ksiê¿yc w Dniu Czwartym stworzy³ Pan!
Lecz na tym Å"wiecie by³ nadal ca³kiem sam...
Kiedy Jahwe stworzy³ zwierz¹t ró¿norodnoÅ"æ,
Da³ im cudne barwy, gibkoÅ"æ i ³agodnoÅ"æ.
Lecz niektóre same pokaza³y k³y,
By wiadomo by³o zawsze kto dobry jest, kto z³y.
Zwierz¹t rodzaje w Dniu Pi¹tym stworzy³ Pan!
Lecz na tym Å"wiecie by³ nadal ca³kiem sam...
Kiedy Jahwe w koñcu i cz³owieka stworzy³,
Poczu³ siê zmêczony, sen Go krótki zmorzy³.
Lecz Go zaraz zbudzi³ Lucefera Å"miech,
Bo w ogrodzie rajskim cz³owiek w Å"miertelny popad³ grzech.
Niewdziêcznych ludzi w Dniu Szóstym stworzy³ Pan!
Lecz na tym Å"wiecie by³ nadal ca³kiem sam...
Jahwe chcia³ odetchn¹æ od wszelkiego dzie³a
I st¹d siê tradycja Szabatowa wziê³a -
Dziêñ siê Siódmy Å"wiêci po mitrêgi dniach,
By szatañski Å"miech nie dŸwiêcza³ w zmêczonych ludzkich snach.
Å'wiêto Szabatu w Dniu Siódmym stworzy³ Pan!
Tañcem i Å"piewem Jehowy chwalmy plan!
Gênesis
Quando Jahweh criou a Terra e os Céus,
O céu estava nu. A terra estava descalça.
O céu vestiu-se de azul. A terra calçou-se de vermelho.
Para que o tempo nunca ferisse sua eternidade.
O céu e a Terra no Primeiro Dia criou o Senhor!
Mas neste mundo ainda estava bem sozinho...
Quando Jahweh criou a chama e a água,
Quiseram fazer um pacto eterno entre si.
Mas Deus separou o fogo das ondas.
Para que todo elemento terrestre tivesse vida própria.
Fogo e água no Segundo Dia criou o Senhor!
Mas neste mundo ainda estava bem sozinho...
Quando Jahweh criou florestas e pastagens,
Sua altura era igualmente baixa.
Mas fez as árvores crescerem, o bom Senhor,
Para que cada um pudesse reconhecer seu estado natural.
Árvores e gramíneas no Terceiro Dia criou o Senhor.
Mas neste mundo ainda estava bem sozinho...
Quando Jahweh criou a lua e o sol,
Dia e noite iluminavam cada estrelinha.
Mas o sábio criador deu a cada um seu tempo,
Para que cada um conhecesse seu destino no mundo divino.
Sol e Lua no Quarto Dia criou o Senhor!
Mas neste mundo ainda estava bem sozinho...
Quando Jahweh finalmente criou a diversidade animal,
Deu-lhes cores lindas, flexibilidade e suavidade.
Mas alguns mostraram suas garras,
Para que sempre se soubesse quem é bom e quem é mau.
As espécies de animais no Quinto Dia criou o Senhor!
Mas neste mundo ainda estava bem sozinho...
Quando Jahweh por fim criou o homem,
Sentiu-se cansado, um sono breve o dominou.
Mas logo foi despertado pelo riso de Lúcifer,
Pois no jardim do Éden o homem caiu em pecado mortal.
Os ingratos humanos no Sexto Dia criou o Senhor!
Mas neste mundo ainda estava bem sozinho...
Jahweh queria descansar de toda obra
E daí surgiu a tradição do Shabat -
O Dia Sétimo é sagrado entre os dias,
Para que o riso satânico não perturbasse os sonhos cansados dos humanos.
O sagrado Shabat no Sétimo Dia criou o Senhor!
Com dança e canto, louvemos o plano de Jeová!