W weronie

Em Verona

W weronie

Sob o teto dos Capuletos e MontéquiosNad Capuletich i Montekich domem
Lavados pela chuva, abalados pelo trovãoSpłukane deszczem, poruszone gromem
Um suave olhar do azulŁagodne oko błękitu

Observa os escombros de cidades hostisPatrzy na gruzy nieprzyjaznych grodów
As portas dos jardins viradasNa wywrócone bramy do ogrodów
E uma estrela despencando do altoI gwiazdę zrzuca ze szczytu

Os ciprestes dizem que é por JulietaCyprysy mówią, że to dla Juliety
E para Romeu essa lágrima que vem do planetaI dla Romea łza ta z nad planety
Cai e se infiltra nos túmulosSpada i w groby przecieka

E as pessoas falam, e falam com sabedoriaA ludzie mówią, i mówią uczenie
Que não são lágrimas, mas sim pedrasŻe to nie łzy są, ale że kamienie
E que ninguém espera por elas!I że nikt na nie nie czeka!