Pohjoiseen
Tuulessa kuulen sen mitä pelkää en
Taistelun äänen vuosien takaisen
Osaamme täyttämään kutsuu viima meitä
Tekemään sen mitä odotettiin heiltä
Paljon on virrannut kivien päältä
Viimeksi matkaan kun lähtivät täältä
Takaisin odotettiin heitä monta aikaa
Kotiin ei palannut yksi ainoakaan
Pohjoiseen
Kohti talven maata
Tämä suuri perintö painaa hartioita
Tehtävämme raskas, kuole tai voita
Aika on ottaa esiin aseet vanhat
Teroittaa terät ja pukea taljat
Hevosten selkään käy miehet satulaan
Edessämme matka kauas tuntemattomaan
Kukaan ei sitä tarkasti tiedä
Minne polkumme mahtaa viedä
Halki lumen ratsastamme
Kohti kuoloa, kohti turmaa
Halki maan routaisen
Läpi yön, läpi viiman
Kuunvalossa kalpeassa
Vailla suojaa, pimeydestä
Taivallamme pohjoiseen
Pohjoiseen
Kohti talven maata
Kylmä tuuli piiskaa vasten meitä
Aivan samoin kuin silloin heitä
Kaikkensa täytyy jokaisen antaa
Pelkonsa jättää ja vastuunsa kantaa
Määränpää jo alkaa häämöttää
Kohtalonsa pian pääsee täyttämään
Kuoleman kentät kohta mustuu
Verestä sen joka ensin taipuu
Pohjoiseen
Kohti talven maata
Para o Norte
No vento eu ouço o que não temo
O som da batalha de anos atrás
Sabemos que a brisa nos chama
Fazendo o que esperavam de nós
Muita água passou sobre as pedras
Na última vez que partiram daqui
Esperavam por eles há muito tempo
Ninguém voltou para casa, nem um só
Para o norte
Rumo à terra do inverno
Este grande legado pesa nos ombros
Nossa tarefa é pesada, morra ou vença
É hora de pegar as armas antigas
Afiar as lâminas e vestir as peles
Os homens montam nos cavalos
À nossa frente, uma jornada para o desconhecido
Ninguém sabe ao certo
Para onde nossos caminhos nos levarão
Atravessamos a neve montando
Rumo à morte, rumo à ruína
Através da terra congelada
Pela noite, pela nevasca
À luz da lua pálida
Sem abrigo, na escuridão
Caminhamos para o norte
Para o norte
Rumo à terra do inverno
O vento frio açoita nossos rostos
Assim como fez com eles naquela época
Cada um deve dar tudo de si
Deixar o medo e assumir a responsabilidade
O destino já começa a se aproximar
Logo cumprirão seu destino
Os campos da morte logo escurecem
Do sangue daquele que se curva primeiro
Para o norte
Rumo à terra do inverno