Die Ene Mooie Dag
De dag dat vader zich aan moeder heeft bekend
Die dag waarop hij haar 't sieraad dorst te tonen
En zij haar vrouw'lijkheid door hem heeft laten kronen
Met een juweel dat zij daarvoor niet had gekend
Die dag waarop hij heeft genoten van de vrucht
Die zij hem vriend'lijk en deemoedig presenteerde
En hij zich schuchter maar vol moed tot haar bekeerde
Was er 't lied van duizend vogels in de lucht
't Was een stralend schone dag
Die blij verheugd hun liefde zag
De zon verwarmde, met haar gloed
Hun beider liefdevol gemoed
Er bloeiden bloemen langs de weg en in de wei
De dag dat zij de liefde proefden, allebei
't Was een dag waarop de tijd heeft stilgestaan
Een enk'le tel wel duizend tellen leek te duren
Waarop de zon warm gloeiend vele lange uren
Op 't zelfde plekje aan de hemel heeft gestaan
En door 't openstaande luik haar stralen zond
Naar de geliefden die elkaar in 't stro beminden
Elkander zoekend en betastend als twee blinden
Voor wie alleen een beetje praten niet volstond
Gekwaak van kikkers in de plas
Een krekel tsjirpend in 't gras
Oneindig ogenblik
't Zingen van een leeuwerik
Heel de natuur versmold in klinkende chemie
'n Betoverende liefdessymfonie
't Is de dag waarop wij beiden zijn ontstaan
Ik ietsje eerder; maar ik heus niet heel veel later
In een beweging van ons moeder en ons vader
Toen hij 't deed en zij hem willig liet begaan
't Wonder voltrok zich, ook al wisten zij dat niet
En binnen 't jaar aanschouwden zij 't nieuwe leven
Toch schijnt het bij die ene keer te zijn gebleven
Sinds wij er waren is 't nimmer meer geschied
Als vader er wel 'ns om vroeg
Dan riep ons moeder: " 't Is genoeg!"
Dan zag hij ons en sprak bevreesd
" 't Is inderdaad wel mooi geweest"
Ik denk dat hij in ons de kroon der liefde zag
En dat 't daarom is gebleven bij die ene mooie dag
Aquele Dia Bonito
O dia em que o pai se revelou à mãe
Aquele dia em que ele ousou mostrar a joia
E ela deixou que sua feminilidade fosse coroada
Com uma pedra que nunca tinha conhecido
Aquele dia em que ele desfrutou do fruto
Que ela, gentil e humilde, lhe apresentou
E ele, tímido mas corajoso, se voltou para ela
Havia o canto de mil pássaros no ar
Era um dia radiante e lindo
Que alegremente viu seu amor
O sol aquecia, com seu brilho
Os corações amorosos de ambos
Flores brotavam ao longo do caminho e no campo
O dia em que eles provaram o amor, os dois
Era um dia em que o tempo parou
Um único instante parecia durar mil contagens
Em que o sol, quente e brilhante, por muitas horas
Ficou no mesmo lugar no céu
E pela janela aberta enviou seus raios
Para os amantes que se amavam na palha
Buscando um ao outro e se tocando como dois cegos
Para quem só um pouco de conversa não bastava
O coaxar de sapos na poça
Um grilo cantando na grama
Um momento infinito
O canto de uma cotovia
Toda a natureza se fundia em química sonora
Uma encantadora sinfonia de amor
É o dia em que nós dois viemos ao mundo
Eu um pouquinho antes; mas não muito depois
Em um movimento de nossa mãe e nosso pai
Quando ele fez e ela deixou acontecer
O milagre se deu, mesmo sem que soubessem
E dentro de um ano, eles viram a nova vida
Mas parece que foi só naquela única vez
Desde que chegamos, nunca mais aconteceu
Se o pai perguntava de vez em quando
A mãe dizia: "Já basta!"
Então ele nos olhava e falava com medo
"De fato, já foi bonito demais"
Acho que ele viu em nós a coroa do amor
E por isso ficou só naquele dia bonito.