Burlaci
Konopný lana, tak ty už nìco vydrží,
zkaženej dech a ètyry deci pod kùží,
nebe rudý, bøízy brzo pokvetou
a chlapi z nudy baví se ruskou ruletou,
když svoje lodì proti proudu táhnou,
navzdory všem kamenùm,
Proè jenom touhy po èase vadnou?
Otroci øeky, prach a špína, tvrdá zem,
jediná výhra, je tanec smrti s medvìdem,
a tak si žijou, ze dne na den tisíc let,
Burlaci pijou ,jak bylo by to naposled,
když svoje lodì proti proudu táhnou,
navzdory všem kamenùm
Proè jenom touhy po èase vadnou?
Otoè se a podívej.
Nebe je temný a mnohem níž,
jen vlkù dávnej chorál z hor,
a já tu marnì hledám skrýš,
když cesta rovná se nám ztrácí,
lidi jsou andìlé a nebo draci,
a každej dobrej skutek sílu vrací,
no tak jen otoè se a podívej na lodì za tebou!
Není to lehký, ve svìtì lží a polopravd,
Na bøehu øeky harmonika zaèla hrát,
Tamtoho léta vítr stopy zahladil,
Jsme jako oni, už nezbejvá nám tolik sil,
Když svoje lodì proti proudu táhnem,
Navzdory všem kamenùm,
Jednou si každej až na dno sáhnem.
Otoè se a podívej.
Nebe je temný a mnohem níž,
jen vlkù dávnej chorál z hor,
a já tu marnì hledám skrýš,
když cesta rovná se nám ztrácí,
lidi jsou andìlé a nebo draci,
a každej dobrej skutek sílu vrací,
no tak jen otoè se a podívej na lodì za tebou!
Tak se mi zdá
Nebe je temný a mnohem níž,
jen vlkù dávnej chorál z hor,
a já tu marnì hledám skrýš,
když cesta rovná se nám ztrácí,
lidi jsou andìlé a nebo draci,
a každej dobrej skutek sílu vrací,
no tak jen otoè se a podívej na lodì za tebou!
Tak se mi zdá
Nebe je temný...
Burlaci
Cordas de cânhamo, então você já não aguenta mais,
respiração podre e quatro doses na pele,
o céu vermelho, as brisas logo vão florescer
e os caras, entediados, se divertem com roleta russa,
quando suas embarcações puxam contra a corrente,
desafiando todas as pedras,
Por que só os desejos pelo tempo murcham?
Escravos do rio, poeira e sujeira, terra dura,
a única vitória é a dança da morte com o urso,
e assim vivem, dia após dia, mil anos,
Burlaci bebem como se fosse a última vez,
quando suas embarcações puxam contra a corrente,
desafiando todas as pedras.
Por que só os desejos pelo tempo murcham?
Vire-se e olhe.
O céu está escuro e muito mais baixo,
só o antigo coral dos lobos das montanhas,
e eu aqui, em vão, procuro um abrigo,
quando o caminho reto se perde pra gente,
pessoas são anjos ou dragões,
e cada boa ação devolve força,
então só vire-se e olhe para os barcos atrás de você!
Não é fácil, neste mundo de mentiras e meias verdades,
a beira do rio, a sanfona começou a tocar,
aquele verão, o vento apagou as pegadas,
Somos como eles, já não nos resta tanta força,
quando nossas embarcações puxam contra a corrente,
desafiando todas as pedras,
um dia, cada um de nós vai tocar o fundo.
Vire-se e olhe.
O céu está escuro e muito mais baixo,
só o antigo coral dos lobos das montanhas,
e eu aqui, em vão, procuro um abrigo,
quando o caminho reto se perde pra gente,
pessoas são anjos ou dragões,
e cada boa ação devolve força,
então só vire-se e olhe para os barcos atrás de você!
Parece que
O céu está escuro e muito mais baixo,
só o antigo coral dos lobos das montanhas,
e eu aqui, em vão, procuro um abrigo,
quando o caminho reto se perde pra gente,
pessoas são anjos ou dragões,
e cada boa ação devolve força,
então só vire-se e olhe para os barcos atrás de você!
Parece que
O céu está escuro...