Zoals Ik Eenmaal Beminde
Zoals ik eenmaal beminde
zo mind' er op aarde nooit een,
maar ik vond, tot wien ik mij wendde,
slechts harten van ijs en van steen.
En sombere, bittere liedren
zijn aan mijn lippen ontgleên;
zo somber en bitter als ik zong,
zo zong er op aarde nooit een.
Verveeld heeft mij eindlijk dat haten,
dat eeuwig gezang en geween.
Ik zweeg, en zoals ik nu zwijg
zo zweeg er op aarde nooit een
Como Eu Uma Vez Ameii
Como eu uma vez amei
nunca amou alguém na Terra,
mas eu encontrei, a quem me dirigi,
somente corações de gelo e de pedra.
E sombrias, amargas canções
escaparam dos meus lábios;
tão sombria e amarga como eu cantei,
nunca cantou alguém na Terra.
Cansado, finalmente, desse ódio,
dessa eterna canção e lamento.
Eu me calei, e como agora eu silencio
nunca se calou alguém na Terra.