Madem Ki Aşk Cemresidir Gönlün
Sevgili...
Yine bahar gelip vurdu kapımızı.
Ben ki yaktım bütün anılarımı,
Bölüştürdüm bütün şiirlerimi kayıp çocuklara.
Film bitmedi, son yazmadı henüz.
Takılıp kaldım yıllar öncesinin eylüle çalan bir yazında.
Hiçbir cemre dokunmadı bana, ısıtmadı yaz güneşleri.
Durup durup kendime yaktım yıllar boyu,
Onun için biraz is kokar libasım,
Onun için dağınık biraz saçlarım.
Ben ki bir dolu damıtılmış hüzündüm.
Korkardım bahara dokunmaktan olaki solardı yüzü,
Korkardım eylülleri azgınlaştıran baharı tutuşturan adam olmaktan.
Sevgili...
Her gece bir züleyha düşü görüyorum sen gibi,
Düşüyorum içimin kuyularına durmadan.
Yarım yamalak bir senaryo oysa herşey,
Uyanıyorum ki çoktan silinmiş bütün repliklerim.
Budur ürkmüşlüğüm, budur gizlenmişliğim,
Sabrım beni ancak buraya kadar getirdi.
Yoruldum artık sevgili, yoruldum karanfillere kan vermekten.
Anlayamadım bir türlü neden eylül hep on biri doğurur?
Ve neden aşkın çocukları yoktur?
Oysa sevgili...
Bir eylül günü, saklandığım hayattan çıkıp gelmek isterdim şimdi sana
Birikmiş bütün baharlarımı adayarak,
Koşarak doru taylar gibi yalınayak,
Çatlasın isterdim damarlarım çatlasın
Ve damarımda akan hüzün bu aşka karışmasın.
Yazık ki yine de eylül dolu ellerim, yine de derin bir sızı içimde,
Hüzünlü bir gülümseyiş bazen dudaklarımda.
Nasılsa biraz keder bulaşır her aşka,
Her aşka biraz gözyaşı, biraz kalp ağrısı.
Sevgili...
Bu senaryo, bu kuyu, bu eylül bırakmaz beni.
Geleceksen sen gelmelisin, hüzün kadar cesur aşklar takınarak.
Madem aşk cemresidir gönlün,
Gönlüme biraz bahar, biraz sen katarak....
Desde que você ama que o seu coração é Cemresidir
Caro ...
Mais uma vez, bateu o Primavera para vir bater à nossa porta.
De todas as lembranças que tenho queimadas,
Crianças Bölüştürdüm perdi todos os meus poemas.
Filme sobre o passado não deixou ainda.
Anos atrás, no verão de setembro, eu fiquei preso jogando.
Não cemre me tocou, ısıtmadı sol de verão.
Queimei-me parar e ao longo dos anos,
Seu cheiro é um pouco libasım,
Seu cabelo estava um pouco confuso para.
Eu tenho um monte de que hüzündüm destilada.
Solardı primavera tocar o arquivo de lixo tem medo face,
Eu estava com medo de ser o cara que queimou a primavera de setembro azgınlaştıran.
Caro ...
Toda noite eu sonho com uma züleyha como você pode ver,
Wells dentro de mim eu estou caindo incessantemente.
Considerando um cenário em meia-inclusive,
Eu acordo todos os diálogos meu que já foi excluído.
Ürkmüşlüğüm é, esta é a gizlenmişliğim,
Paciência, mas eu trouxe-o até aqui.
Estou cansado agora, querido, estou cansado de dar dentes de sangue.
Um de um tipo que eu não entendo por que sempre traz em setembro?
E por que não as crianças adoram?
No entanto, meu caro ...
Um dia de setembro, escondendo de vida agora, eu adoraria ir
Acumulado dedicando todo baharlarımı,
Corretamente por correr descalço como o Colts,
Eu gostaria de crack veias rachados
E este amor não damarımda interferir com tristeza fluindo.
Infelizmente, minhas mãos ainda estão cheios de setembro, no entanto, uma dor profunda dentro de mim,
Às vezes, um sorriso triste nos lábios.
De alguma forma, todo o amor um pouco de propagação tristeza,
Cada pedacinho de amor, as lágrimas, o coração doer um pouco.
Caro ...
Neste cenário, isto é, bem, não me deixa em setembro.
Você deve vir a ser nos próximos, tristeza adora tomar uma corajosa o suficiente.
Desde que você coração cemresidir tem amor,
Meu coração primavera um pouco, adicionando um pouco você ....