Kohtalo kulkee
kohtalo kulkee omia teitään
eilinen jää ei odottamaan
vieläkö muistat miltä maistuu jääpuikko talven ensimmäinen
tai miltä tuntuu
aamukaste alla varpaiden
päivästä, päivään vuodesta toiseen mietit ootko nyt onnellinen
lapsena aika ei riittänyt moiseen
täytyi ehtiä elää
vielä kaste laskeutuu
ja lapsuudelta tuoksuu
vielä pitkän talven alta
elämä paljastuu
refren':
kohtalo kulkee omia teitään
eilinen jää ei odottamaan
turha on tuskaan tuhlata öitään
kun ehtisi vielä rakastamaan
helposti kai sitä ovia sulkee
ulos kiirehtii muistoistaan
jotakin jää mitä mukana kulkee
etkä huomaakaan
ja mitä siitä jos astuit harhaan
suoraa tietä ei ollutkaan
sun polkus vie luokse timantin parhaan sen kun poimit vaan
jos ei joskus virheitä tee
ei tee kai muutakaan
menneisyyden raunioilta
aarteet nostetaan
refren'
mustaa ja valkoista elämä antaa
valoa varjoineen
ota vain se minkä jaksat kantaa matkalla huomiseen
refren'
O Destino Segue Seu Caminho
o destino segue seu caminho
ontem não espera mais
você ainda se lembra do gosto do picolé, o primeiro do inverno
ou como é sentir
o orvalho sob os pés
dia após dia, ano após ano, você se pergunta se está feliz agora
quando criança, o tempo não era suficiente pra isso
era preciso viver
ainda o orvalho desce
e cheira a infância
ainda debaixo de um longo inverno
a vida se revela
refrão:
o destino segue seu caminho
e ontem não espera mais
é inútil desperdiçar as noites em dor
quando ainda se pode amar
é fácil fechar portas, né?
se apressar pra longe das memórias
algo fica, o que você leva com você
e você nem percebe
e o que tem de mais se você se perdeu?
não havia um caminho reto
sua trilha leva ao melhor diamante, é só você pegar
se às vezes não comete erros
não faz nada também
dos escombros do passado
os tesouros são levantados
refrão
preto e branco, a vida dá
luz com suas sombras
pegue apenas o que você consegue carregar na jornada para o amanhã
refrão