395px

Canto da Terra

Karen Matheson

Luadh An Toraidh

Uair a bha an tir mar fhàsach,
Cha robh bròg a thogadh danns ann,
's gann am beul a sheinneadh duan ann,
Smior an dream mar ath-sgal tuamach.

Creid ar nàimhdean is an cumhachd,
Iad a dh'iarr ar muchadh buileach;
Ann an lagh is ann am foghlam,
Dhiùlt iad dhuinn ar cliù 's ar còirean

Seòlta mar a chaidh ar mealladh
Gu bhi measadh faoin ar teanga
Gus an robh i cnàmhte 's anfhann,
An impis a bhi suaint san anairt -

Thog sinn strì 's cha b'ann le fòirneart
Ach le fonn is ruighl' is òran
Cha b'e caismeachd tromh na sràide
Ach tromh a buadhan grinn, a ghàidhlig.

Seinn is seinn, o seinn a nàbaidh, mireadh chasan, o hi
Seinn as ùr i, ar seann chànan, binneas bhilean, o ho

Canto da Terra

Uma vez a terra era um deserto,
Não havia sapato que dançasse aqui,
e mal havia boca pra cantar uma canção,
A essência do povo como um eco distante.

Acreditem em nossos inimigos e no poder,
Eles que pedem nossa completa destruição;
Na lei e na educação,
Eles nos negaram nossa fama e nossos direitos.

Sofisticados como fomos enganados
A serem considerados inferiores em nossa língua
Até que ela estivesse mastigada e fraca,
Prestando-se a ser sussurrada no vento -

Levantamos a luta e não foi com violência
Mas com melodia, ritmo e canção
Não foi uma marcha pesada pelas ruas
Mas o peso suave de nossa bela língua, oh gaélico.

Cante e cante, oh cante, vizinho, levante os pés, oh sim
Cante de novo, nossa antiga língua, doçura nos lábios, oh ho