395px

Maníaco

Kast, De

De maniak

Hij staat alleen in deze maatschappij
Hij zwerft en hoort eigenlijk nergens bij
Hij bemoeit zich niet met politiek
Want dat geouwehoer maakt hem meestal ziek

Al jaren trekt hij door het land, als troubadour, als muzikant
Hij is de man die het publiek vermaakt
Hij wordt bejubeld en afgekraakt

Hij werkt als een fanaticus
Doordrenkt van zweet speelt hij alles plat
Leeg van binnen, uitgeblust
Gaat hij weer verder naar een andere stad

Het gevecht voor erkenning en geluk
Heeft lang geduurd en is zomaar stuk
Z'n emoties gooit hij in de strijd
Om te bereiken wat hij wil: de eeuwigheid

refrain:
Hij is een maniak, als hij op de buhne staat
Een meester in het vak, als het om show en bezieling gaat

Hij is getekend door het leven
De jaren staan gegrift in z'n gezicht
Ze wilden hem maken en breken
Maar door de jaren heen is hij nooit gezwicht

Niet voor de kracht van het grote geld
Zelfs kritiek heeft hem nooit geveld
Hij weet waar hij voor staat
Hij is een man die puur door het leven gaat

refrain

Het licht gaat uit, het wordt stil in de zaal
De spanning stijgt, ze willen hem helemaal

Hij is hun idool, hij is populair
Is het symbool, een echte ster
Hij werkt met alles wat hij heeft
Zolang hij speelt, zolang hij leeft

Dan komt hij op met veel kabaal
Het publiek schreeuwt, hij krijgt een warm onthaal
Als nooit tevoren gaat hij tekeer
Hij wordt opgezweept, iedereen wil meer

refrain

refrain

Maníaco

Ele está sozinho nessa sociedade
Ele vaga e na verdade não pertence a lugar nenhum
Não se mete em política
Porque essa conversa fiada geralmente o deixa doente

Há anos ele viaja pelo país, como um trovador, como músico
Ele é o cara que entretém o público
É aplaudido e criticado

Ele trabalha como um fanático
Encharcado de suor, ele toca tudo com intensidade
Vazio por dentro, esgotado
Ele segue em frente para outra cidade

A luta por reconhecimento e felicidade
Durou muito tempo e se despedaçou
Suas emoções ele coloca na batalha
Para alcançar o que deseja: a eternidade

refrão:
Ele é um maníaco, quando está no palco
Um mestre na arte, quando se trata de show e paixão

Ele é marcado pela vida
Os anos estão gravados em seu rosto
Queriam fazê-lo e quebrá-lo
Mas ao longo dos anos ele nunca se rendeu

Nem ao poder do grande dinheiro
Nem mesmo a crítica o derrubou
Ele sabe pelo que luta
Ele é um homem que vive a vida de forma pura

refrão

As luzes se apagam, fica em silêncio na sala
A tensão aumenta, eles querem ele por completo

Ele é o ídolo deles, ele é popular
É o símbolo, uma verdadeira estrela
Ele trabalha com tudo que tem
Enquanto ele toca, enquanto ele vive

Então ele entra com muito barulho
O público grita, ele recebe uma recepção calorosa
Como nunca antes, ele se solta
Ele é incitado, todo mundo quer mais

refrão

refrão

Composição: