395px

Despertar

Katastroof

ontwaken

de zon schijnt door de ruiten, het is nen nieven dag
ik blijf nog efkes soezen, beneje klinkt gelach
ik denk dat da oe kinderen zen, die zen al uren oep
hoe zen'k hier terechtgekomen, mensen mensen, wat een soep

ginder zen mijn sokken, wa verder hangt mijn broek
en een van mijn twee schoenen zien kik liggen in nen hoek
ik draai mijn eigen oem, gij doet alsof ge slaapt
allee vooruit wer efkes mijne moed bijeen geraapt

ik kijk oep mijn horloge, 'k verschiet m'n eigen dood
twintig van den elven, zenne kik ne stoemme kloot
weer in slaap gevallen is 't eerste da'k besef
en die van ons zal thuis weer zitten wachten met zo'n bef

en stillekes komt het trug waddat er gisteren is gebeurd
wa langer blijven plakken, veel gezopen, wa gezeurd
en 't is hier in bed geëindigd, herinner ik mij, oep't lest
maar het zal na al dien drank wel gene vette zijn gewest

sorry da'k oe wakker maak, och ge zijt ne schat
maar de nacht is weer voorbij en w'hebben het gehad
bleft gij nog maar wa liggen, ge mut voor mij niks doen
ik gaan toch direkt de deur uit naar mijn wijf en naar m'n joeng

of 'k zal maar "kinderen" zeggen, want soems zen die wel lief
en misschien alleen voor hun begin'k ni alles oepternief
maar heeft het eigenlijk nog wel zin te blijven wonen bij een vrouw
waar ik helemaal niks voorvoel en totaal ni meer van hou

Jos Gijsen oep de radio en gij oep het twalet
alle wa gonne kik na doen: te bed of ni te bed?
'k maak van m'n hart ne steen en ik klee m'n eigen aan
mijne geest begint te werken nu da'k vroem naar huis mut gaan

ik zal wel iet verzinnen, ja ik lieg er wat oep los
ik zal zeggen da'k vannacht zijn blijven slapen bij de Jos
maar hoelang hou'k da nog vol met al die leugens, ik beken
dakkik onder mijn façaad ne vuile laffe klootzak zen

Despertar

o sol brilha pelas janelas, é um dia de ressaca
vou ficar mais um pouco deitado, lá embaixo tem risada
acho que são os seus filhos, que já estão há horas acordados
como é que eu vim parar aqui, gente, que confusão

ali estão minhas meias, e minha calça tá pendurada
e um dos meus dois sapatos tá jogado em um canto
eu me viro na cama, você finge que tá dormindo
vamos lá, deixa eu juntar um pouco de coragem

olho no meu relógio, quase morro de susto
quase onze horas, caramba, sou um idiota
voltei a dormir, é a primeira coisa que percebo
e quem tá em casa vai ficar esperando com uma cara de poucos amigos

e aos poucos vem de volta o que aconteceu ontem
ficamos mais tempo, bebemos muito, só enrolação
e aqui na cama tudo terminou, lembro bem, no final
mas depois de toda essa bebida, não deve ter sido nada bom

desculpa te acordar, ah você é um amor
mas a noite já acabou e já era
fica mais um pouco deitado, não precisa fazer nada
vou sair direto pra casa da minha mulher e do meu filho

ou vou chamar de "crianças", porque às vezes eles são fofos
e talvez só por eles eu não faça tudo de novo
mas será que ainda vale a pena morar com uma mulher
com quem eu não sinto nada e não amo mais de jeito nenhum?

Jos Gijsen no rádio e você no banheiro
tudo que eu vou fazer: ficar na cama ou não ficar?
faço do meu coração uma pedra e me visto
minha mente começa a trabalhar agora que eu tenho que ir pra casa

vou inventar alguma coisa, sim, vou mentir um pouco
vou dizer que passei a noite na casa do Jos
mas até quando vou conseguir sustentar todas essas mentiras, confesso
que por baixo da minha máscara sou um sujo e covarde canalha

Composição: