De Kleine Vrouw
Louis Davids zong terecht van zorgen van de kleine man
Maar toch heeft ie volgens mij nog iets vergeten
Want de vrouw dier kleine man is in het lied geen sprake van
En die heeft het toch zwaarder, zal je weten
Want 't is de kleine man
Die 't huis uit lopen kan
Maar wie blijft in haar huis met heel de zorgen rataplan
Dat is de kleine vrouw, die hele kleine vrouw
Zij krijgt van al de zorgen toch de allergrootste knauw
Zo'n vrouw die voor haar kinderen d'r leven geven zou
Zo'n kousenbreister, zenuwlijdster van een kleine vrouw
Als er van haar pover weekgeld nog een deel belasting moet
Die besteed wordt om er kruisers voor te kopen
Ziet de man alleen de kosten en het smijten met het geld
Maar voor 't vrouwtje staat er nog iets anders open
Het dieper leed is haar
Want zij denkt altijd maar:
Waar kruisers en kanonnen zijn, daar is altijd gevaar
Het is de kleine vrouw, die hele kleine vrouw
Zij komt in tijd van oorlog nog het meeste in de knauw
Haar man en zonen scheurt men weg en zij loopt in de rouw
De grootste smart in 't moederhart van die kleine vrouw
Als de kleine man een kwartje heeft, dan gaat ie naar de kroeg
Koopt een biertje en vergeet een poos zijn zorgen
Maar zijn vrouw, die zonder centen brood moet hebben voor haar kroost
Kent het leed dat er verbonden is aan borgen
Des kleinen mans verdriet
Is wat de wereld ziet
Maar slapeloze nachten aan een ziekbed ziet men niet
Het is de kleine vrouw, die hele kleine vrouw
Die aan het kind'ren ziekbed hele nachten is in touw
Nooit eens een sprankje zonneschijn, 't is altijd droef en grauw
Zo'n ziekbedsloofje in 't alkoofje is de kleine vrouw
Als het vrouwtje van een rijke man wat kleding nodig heeft
Gaat ze naar Parijs of koopt bij Hirsch toiletten
Maar zo'n hongerlijdster, die haar kind'ren ook graag netjes ziet
Moet op uitverkoop bij Brenninkmeier letten
Voor 'n jurkje met een scheur
Of wat verbleekt van kleur
Ligt z'als een hond te wachten, 's morgens zes uur voor de deur
Dat is de kleine vrouw, die hele kleine vrouw
Die ploetert als slavin voor haar gezin voor dag en dauw
Z'is altijd moe en ziekelijk van honger en van kou
Zo'n prullenkoopster, lommerdloopster van een kleine vrouw
Mooie vrouwen die van grote heren vreugdobjecten zijn
Gaan heel chic gekleed bij five-o'clock tea steppen
Maar een eerlijk, arme zwoegster moet bij alles wat ze koopt
Zich, omdat het zo goedkoop is, laten neppen
Dat liefdevrouwenras
Koopt alles eerste klas
Dat slaapt in zij en d'and're hoogstens op een stromatras
Het is de kleine vrouw, die hele kleine vrouw
Die met doorvoede kind'ren al gelukkig wezen zou
De vrouw die rust eerst vinden zal in maag're Hein zijn klauw
Zo'n maximum lijdster, zenuwlijdster van een kleine vrouw
A Pequena Mulher
Louis Davids cantou com razão sobre as preocupações do homem pequeno
Mas ainda assim, segundo eu, ele esqueceu de algo
Pois a mulher desse homem pequeno não é mencionada na canção
E ela tem um fardo maior, você vai ver
Pois é o homem pequeno
Que pode sair de casa
Mas quem fica em seu lar com toda a preocupação é a mulher pequena
Essa mulher tão pequena
Ela leva de todas as preocupações a maior pancada
Uma mulher que daria a vida pelos filhos que tem
Essa mulher que tricota, nervosa, é a mulher pequena
Se do seu mísero salário ainda tem que pagar imposto
Que é usado para comprar cruzadores
O homem só vê os custos e como gasta o dinheiro
Mas para a mulher há algo mais em jogo
A dor mais profunda é dela
Pois ela sempre pensa:
Onde há cruzadores e canhões, sempre há perigo
É a mulher pequena, essa mulher tão pequena
Ela é a que mais sofre em tempos de guerra
Seu marido e filhos são arrancados e ela vive de luto
A maior dor no coração de mãe dessa mulher pequena
Quando o homem pequeno tem um trocado, ele vai ao bar
Compra uma cerveja e esquece suas preocupações por um tempo
Mas sua mulher, que sem dinheiro precisa de pão para os filhos
Conhece a dor que vem com as dívidas
A tristeza do homem pequeno
É o que o mundo vê
Mas as noites sem sono ao lado de um leito doente não se vê
É a mulher pequena, essa mulher tão pequena
Que ao lado do leito doente das crianças passa a noite em claro
Nunca um raio de sol, é sempre triste e cinza
Essa mulher que cuida do doente no alcôve é a mulher pequena
Quando a mulher de um homem rico precisa de roupas
Ela vai a Paris ou compra em lojas de grife
Mas essa mulher que sofre de fome, que também quer ver seus filhos arrumados
Tem que ficar de olho nas liquidações da Brenninkmeijer
Por um vestido com um rasgo
Ou algo desbotado
Ela espera como um cachorro, às seis da manhã, na porta
Essa é a mulher pequena, essa mulher tão pequena
Que se esforça como uma escrava por sua família desde o amanhecer
Ela está sempre cansada e doente de fome e frio
Essa compradora de trapos, que vive correndo, é a mulher pequena
Mulheres bonitas que são objetos de prazer para grandes homens
Vão muito chiques ao chá das cinco
Mas uma honesta e pobre trabalhadora tem que, em tudo que compra
Se deixar enganar, porque é tão barato
Essa raça de mulheres amorosas
Compra tudo de primeira classe
Que dorme em camas de casal e as outras, no máximo, em um colchão de palha
É a mulher pequena, essa mulher tão pequena
Que com filhos bem alimentados já seria feliz
A mulher que encontrará descanso primeiro nas garras de Mãe Hein
Essa mulher que sofre, nervosa, é a mulher pequena