395px

Rio

Anssi Kela

Joki

Joen mutkassa on talo
Pieni tila peltoineen
Pihamaalla suuri koivu
Joka nousee korkeuteen
Kun olin nuori poika
Tuohon koivuun kiipesin
Ja kauas maailmaan ääriin
Sieltä nähdä yritin

Joen rantaan, tähän paikkaan
Isoisä aikanaan
Saapui kirkkain silmin
Toteuttamaan unelmaa
Omin käsin raivas pellot
Kaatoi yksin suuret puut
Maailman jääräpäisin mies
Isoisä vastaan muut

Minä menen joen luokse
Katson vettä virtaavaa
Se uupumatta juoksee
Kohti merta suurempaa
Vuodet vaihtuu, aika muuttuu
Työ ei milloinkaan
Isät raataa, he metsät kaataa
Ja pojat perii maan
Joki virtaa vaan

Suomi joutui sotaan
Ja isä syntyi maailmaan
Jossa leikkimisen sijaan
Pojat pantiin raatamaan
Toimeentulo oli niukkaa
Hän varttui känsät käsissään
Kirkonkylään muutti tyttö
Jolla oli nauru silmissään

Pari vuotta häiden jälkeen
Isä sai tilan hoitaakseen
Ja minä olin vuoden vanha
Kun äiti muutti taivaaseen
Hän oli mennyt jokeen uimaan
Ainakin niin uskotaan
Häntä löydetty ei koskaan

Minä menen joen luokse
Katson vettä virtaavaa
Se uupumatta juoksee
Kohti merta suurempaa
Vuodet vaihtuu, aika muuttuu
Työ ei milloinkaan
Isät raataa, he metsät kaataa
Ja pojat perii maan
Joki virtaa vaan

Isä alkaa olla vanha
Voimat hiljaa häviää
Nyt eläimet ja pellot
Kaipaavat uutta isäntää
Minä olen ainut lapsi
Ei ole ketään muutakaan
Joka isieni työtä
Pystyisi jatkamaan

En tahdo tätä taakkaa
Tahdon oman elämän
Saatan olla isän poika
Vaan en silti ole hän
En vanhan miehen silmiin
Enää pysty katsomaan
Mutten kuulu tähän paikkaan

Minä menen joen luokse
Katson vettä virtaavaa
Se uupumatta juoksee
Kohti merta suurempaa
Vuodet vaihtuu, aika muuttuu
Työ ei milloinkaan
Isät raataa, he metsät kaataa
Ja pojat perii maan
Joki virtaa vaan

Rio

Na beira do rio tem uma casa
Um pequeno terreno com suas plantações
No quintal, um grande bétula
Que se ergue em direção ao céu
Quando eu era um garoto
Eu subia naquela bétula
E de lá tentava ver
O mundo até o fim

À beira do rio, neste lugar
Meu avô, há muito tempo
Chegou com os olhos brilhantes
Para realizar um sonho
Com suas próprias mãos, desbravou os campos
Cortou sozinho as grandes árvores
O homem mais teimoso do mundo
Meu avô contra os outros

Eu vou até o rio
Olho a água que flui
Ela corre sem parar
Rumo ao mar maior
Os anos mudam, o tempo passa
O trabalho nunca acaba
Os pais labutam, eles derrubam as florestas
E os filhos herdam a terra
O rio continua a fluir

A Finlândia entrou em guerra
E meu pai nasceu no mundo
Onde, em vez de brincar
Os meninos eram colocados para trabalhar
A sobrevivência era escassa
Ele cresceu com as mãos calejadas
Uma menina mudou-se para a aldeia
Com um sorriso nos olhos

Alguns anos após o casamento
Meu pai recebeu a fazenda para cuidar
E eu tinha apenas um ano
Quando minha mãe foi para o céu
Dizem que ela foi nadar no rio
Pelo menos é o que acreditam
Nunca a encontraram

Eu vou até o rio
Olho a água que flui
Ela corre sem parar
Rumo ao mar maior
Os anos mudam, o tempo passa
O trabalho nunca acaba
Os pais labutam, eles derrubam as florestas
E os filhos herdam a terra
O rio continua a fluir

Meu pai está ficando velho
As forças estão se esvaindo
Agora os animais e os campos
Precisam de um novo dono
Eu sou o único filho
Não há mais ninguém
Que consiga continuar
O trabalho dos meus antepassados

Não quero esse fardo
Quero minha própria vida
Posso ser filho do meu pai
Mas não sou ele
Não consigo mais olhar
Nos olhos do velho
Mas não pertenço a este lugar

Eu vou até o rio
Olho a água que flui
Ela corre sem parar
Rumo ao mar maior
Os anos mudam, o tempo passa
O trabalho nunca acaba
Os pais labutam, eles derrubam as florestas
E os filhos herdam a terra
O rio continua a fluir

Composição: