395px

Às Vezes

Ken Zazpi

Batzutan

Egunak, orduak
soinuak, oihuak
bustita dauden kaletan
jentea ibiltzen
ez naute ikusten.

Zertan naizen desberdina
ez zaie axola,
ta ez zait inporta
Ezer... Ezer...

Ze leku gutxi gelditzen zait
papelak galtzeko
ta ez antzezteko

Etengabe nago galdetzen
zer nago egiten
bizi ala irauten?
Ta zer... ta zer...

Batzutan laztana
zurekin egan joaten naiz
teilatu gainetan
izarrak margozten ditut
ostadarraren koloretan
inork ikusten ez nauenetan

niri ere ez zait gustatzen
marra gainditzea
une eroetan

Komunetako ispiluetan dudan begira,
dudan irrifarra

Baina bakarrik nagola
argiak ixteak,
ixilik kristalezko bihurtzen naiz

Batzuetan apurtzen naiz
hamaika mila zatitan
banaka gordetzen ditut
leku izkutu artean
inork ez ditzan aurkitu
hitz politen artean
batzutan zurea bait naiz
ta itzalena besteetan

Biluztu eta eska gorputz eta arima,
muxukatu baina ez piztu
argia, zergatik da hain zaila
onartzea
bizitzea zer den irautea zer den

Eta Batzuetan apurtzen naiz
hamaika mila zatitan
banaka gordetzen ditut
leku izkutu artean
inork ez ditzan aurkitu
hitz politen artean
batzutan zurea bait naiz
haizearena besteetan
ez naizenetan... ez naizenetan...
nahiz besteetan

Às Vezes

Dias, horas
sons, gritos
nas ruas molhadas
as pessoas passam
não me veem.

O que sou é diferente
não se importam,
e eu não me importo
com nada... com nada...

São poucos os lugares que me restam
para perder papéis
e não encenar

Estou sempre me perguntando
o que estou fazendo
vivendo ou apenas sobrevivendo?
E o que... e o que...

Às vezes eu flutuo
com você vou voando
nos telhados
pinto estrelas
na cor do arco-íris
quando ninguém me vê

Eu também não gosto
de ultrapassar limites
em momentos de loucura

Olhando para o espelho do banheiro,
a minha expressão

Mas estou só
quando as luzes se apagam,
fico em silêncio, me torno vidro

Às vezes eu me quebro
em mil pedaços
os guardo sozinha
em lugares escondidos
para que ninguém me encontre
entre palavras bonitas
às vezes sou seu
ou sou a sombra em outras

Despe-se e oferece corpo e alma,
dá um beijo, mas não acenda
a luz, por que é tão difícil
aceitar
viver o que é sobreviver o que é

E às vezes eu me quebro
em mil pedaços
os guardo sozinha
em lugares escondidos
para que ninguém me encontre
entre palavras bonitas
às vezes sou seu
ou sou do vento em outras
quando não sou... quando não sou...
mas sou em outras.

Composição: