BIDEAN
Ba al dakizu inork bereizten
zerua eta infernnua
nor dagoen sufritzen eta
nork daukan errua
eta ba al ddkizu zuk bereizten
malkoen arrazoian
sentimentuen zergaitia
bakoitzaren egia
erantzunen beldur zara!
behar diren galderak egitean
uste usainak dena estaltzean
erantzunen beldur zara
noren beldur zara
ez al daki inork bereisten
albisteen kolorea
boteretsuen armak eta
atorkinen gosea
eta ba al dakizu zuk bereizten
hitz bakoitaren zentsua
inoiz galtzen ez dutenen aurpegi faltsua
erantzunen beldur zara
noren beldur zara
ba al dakizu inork bereizten
nahi dugunaren pisua
denadutenen pisua
dena hutsen mezua
gauzak aldatzeko beharra
serrailak bidean
begiak ireki behar dira
kolpe ta kolpe artean bidean
gauzak aldatzeko gogoa mina zaurietan
begiak ireki behar dira
horma zaharren aurrean
itsu eta isilik egotera errezagoa da
haien gurpilen sartzea hain erosoa da
eta zailena
amets ez egitea
gu geu izanda
aurrea eginez
gure bidean
Caminhos
Você sabe se alguém consegue distinguir
o céu e o inferno?
Quem está sofrendo e
quem é o culpado?
E você sabe se consegue distinguir
as razões das lágrimas?
o porquê dos sentimentos,
a verdade de cada um.
Você tem medo das respostas!
Ao fazer as perguntas necessárias,
quando o cheiro da ilusão cobre tudo,
você tem medo das respostas.
De quem você tem medo?
Ninguém sabe distinguir
as cores das notícias,
as armas dos poderosos e
a fome dos que vêm.
E você sabe se consegue distinguir
o sentido de cada palavra,
a falsa face dos que nunca perdem.
Você tem medo das respostas.
De quem você tem medo?
Você sabe se alguém consegue distinguir
o peso do que queremos,
o peso de todos nós,
o recado do vazio.
A necessidade de mudar as coisas,
as correntes no caminho.
Os olhos precisam se abrir
entre socos e mais socos no caminho.
A vontade de mudar é dor nas feridas.
Os olhos precisam se abrir
perante as paredes velhas.
É mais fácil ficar cego e em silêncio,
esse conforto de se encaixar nas rodas.
E o mais difícil
é não sonhar,
ser nós mesmos,
abrindo caminho
em nossa jornada.