Als de lichtjes doven
Op een slagveld klonk een stem
Was van ver te horen
Zong dat er in Bethlehem
Een kindje was geboren
In die nacht, zo stil en groot
Zwegen de kanonnen
Die zijn bij het morgenrood
Toch opnieuw begonnen
Kerstmis lijkt ons keer op keer
Vrede te beloven
Maar kanonnen dreunen weer
Als de lichtjes doven
Donkere Zuid-Afrikaan
Honger moet je lijden
Mag niet naar je vader gaan
Bent van hem gescheiden
Wie dit hebben uitgedacht
Komen allen samen
Zingen plechtig: 'Stille nacht'
Zonder zich te schamen
Kerstmis lijkt ons keer op keer
Vriendschap te beloven
Maar dan gaan ze altijd weer
Alle lichtjes doven
Turk en Griek en Marokkaan
Mogen die hier blijven?
Mogen die hier ook bestaan
Of zal men ze verdrijven?
Kerstmis doet ons telkens weer
Beterschap beloven
Laat dan deze ene keer
Het lichtje niet weer doven
Quando as luzes se apagam
Em um campo de batalha soou uma voz
Era de longe, se escutava
Cantava que em Belém
Um menino tinha nascido
Naquela noite, tão calma e imensa
Os canhões silenciaram
Mas ao raiar do dia
Novamente começaram
O Natal parece nos prometer
Paz a cada ano
Mas os canhões ressoam outra vez
Quando as luzes se apagam
Sul-africano de pele escura
A fome você deve sofrer
Não pode ir ver seu pai
Está separado dele
Quem foi que pensou nisso
Todos se reúnem
Cantando solenemente: 'Noite Silenciosa'
Sem se envergonhar
O Natal parece nos prometer
Amizade a cada ano
Mas então sempre acaba
Todas as luzes se apagando
Turco, grego e marroquino
Podem ficar aqui?
Podem também existir aqui
Ou serão expulsos?
O Natal nos faz sempre
Prometer um futuro melhor
Então, nesta única vez
Que a luz não se apague novamente