Ruim je kamer op
Eens in de zoveel tijd
Voel ik al nattigheid
Dan komt mijn moeder naar boven
En altijd zegt ze dan:
"Joh, wat een zwijnepan
't Is gewoon niet te geloven
't Kan zo niet langer, dat is geen gezicht
Straks groeit je kamer nog helemaal dicht
't Is smerig en vies"
Maar ik weet precies
M'n spullen te vinden en waar alles ligt
Ruim je kamer op, ruim je kamer op
Zie je zelf niet wat een troep?
Je hebt toch ogen in je kop?
Een varkensfokkerij
Maakt niet zo'n zwijnerij als jij
Geen kast meer die sluit
Alle rommel puilt eruit
Dit is de laatste keer dat ik het zeg
Als je niet opruimt gooi ik morgen
Eigenhandig alles weg
Pa heeft een kennis
Waarmee die op tennis zit
Iedere zaterdagmorgen
Dan vraagt 'ie mijn moeder kwaad
Waar ze z'n spullen laat
Waar ze ze op heeft geborgen
Mijn vader besteedt aan het zoeken geheid
Bij ons thuis per week wel een uur van z'n tijd
Het lijkt misschien raar
Maar helaas is het waar
Als mijn moeder iets opruimt, dan ben je het kwijt
Ruim je kamer op, ruim je kamer op
Zie je zelf niet wat een troep?
Je hebt toch ogen in je kop?
Het wordt nou toch te gek
Het komt zowat tot aan je nek
Ik waarschuw niet meer
't Was de allerlaatste keer
Ik heb je honderdduizend keer verteld:
Als je niet opruimt dan verdwijn je in je eigen vuilnisbelt
Arruma seu quarto
De vez em quando
Sinto que tá tudo bagunçado
Aí minha mãe aparece
E sempre diz:
"Poxa, que porcalhada
É de se duvidar
Não dá pra continuar assim, tá feio
Daqui a pouco seu quarto vai fechar de tanta coisa
Tá sujo e nojento"
Mas eu sei bem
Onde estão minhas coisas e onde tudo fica
Arruma seu quarto, arruma seu quarto
Você não vê que tá uma bagunça?
Tem olhos na cara, não tem?
Uma chiqueiro
Não faz tanta sujeira quanto você
Não tem mais armário que feche
Toda a bagunça tá transbordando
Essa é a última vez que eu digo
Se você não arrumar, amanhã
Vou jogar tudo fora eu mesmo
Meu pai tem um amigo
Com quem ele joga tênis
Todo sábado de manhã
Aí ele pergunta pra minha mãe, bravo
Onde ela escondeu as coisas dele
Onde ela guardou tudo
Meu pai gasta um tempão procurando
Em casa, toda semana, uma hora do seu dia
Pode parecer estranho
Mas infelizmente é verdade
Se minha mãe arruma algo, você perde
Arruma seu quarto, arruma seu quarto
Você não vê que tá uma bagunça?
Tem olhos na cara, não tem?
Agora tá demais
Chega quase até o seu pescoço
Não vou mais avisar
Foi a última vez
Te falei um milhão de vezes:
Se você não arrumar, vai sumir na sua própria lixeira