annemiek
ik ben vandaag een beetje treurig
annemiek die is verhuisd
ik moet ineens alleen naar school
ik knijp mijn handen in een vuist
komt door annemiek haar vader want die kreeg een andere baan
en die vond het erg moeilijk om daar elke dag opnieuw weer met de auto heen te gaan
annemiek en ik zijn samen jaren lang naar school gegaan
alle jongens zeiden altijd kijk daar komt de tweeling aan
en dan liepen we te giegelen want dat was ons geheim
ja je zag ons altijd samen en we hadden andere
namen als we speelden op het plein
dat was fijn
nu loop ik in mn eentje
ik schop wat naar een steentje
ik mis annemiek
keb niemand om te praten
ik voel me zo verlaten
annemiek kwam altijd langs
ze belde 's morgens aan de deur
en dan liepen we naar school
ze had zo'n opgewekt humeur
als de jongens dan wat zeiden riep ze altijd wat terug wat moest ik nu beginnen
want meteen iets leuks verzinne nee dat kon ik niet zo vlug
op een dag zei annemiek mijn vader krijgt een andere baan
maar dat is nogal ver van hier ik denk dat wij verhuizen gaan
nou dat is dus nu gebeurt
en daarom ben ik ook zo kwaad
want het is gewoon niet eerlijk
dat haar vader maar beslist dat annemiek verhuizen gaat
ik ben kwaad
nu loop ik in m'n eentje
ik schop wat naar een steentje
ik mis annemiek
ik heb niemand om te praten
ik voel me zo verlaten
moeder ik hoef geen sinaasappel meer
moeder ben niet lekker en mijn buik doet zeer
hoef ik morgen niet naar school
moeder ik heb geen zin meer in mijn boerenkool
moeder als het straks vakantie is
gaan we dan eens kijken hoe haar kamer is
annemiek
hoje estou um pouco triste
annemiek se mudou
agora eu tenho que ir sozinho pra escola
aperto minhas mãos em um punho
é por causa do pai da annemiek, que arrumou um novo emprego
e ele achou muito difícil ir de carro todo dia de novo
annemiek e eu fomos juntos pra escola por anos
os meninos sempre diziam, olha lá vem a dupla
e a gente ria porque era nosso segredo
sim, você sempre nos via juntas e tínhamos outros
nomes quando brincávamos no pátio
isso era legal
agora estou sozinho
chutando uma pedrinha
sinto falta da annemiek
não tenho ninguém pra conversar
me sinto tão abandonado
annemiek sempre aparecia
ela batia na porta de manhã
e então íamos pra escola
ela tinha um humor tão alegre
quando os meninos falavam algo, ela sempre respondia, o que eu deveria fazer agora?
porque inventar algo legal na hora, não era algo que eu conseguia fazer tão rápido
um dia annemiek disse, meu pai arrumou um novo emprego
mas é bem longe daqui, acho que vamos nos mudar
bom, isso já aconteceu
por isso estou tão bravo
porque não é justo
que o pai dela decida que a annemiek vai se mudar
estou bravo
agora estou sozinho
chutando uma pedrinha
sinto falta da annemiek
não tenho ninguém pra conversar
me sinto tão abandonado
mãe, não quero mais laranja
mãe, não estou bem e minha barriga dói
não preciso ir pra escola amanhã
mãe, não estou mais a fim do meu repolho
mãe, quando for férias
vamos ver como é o quarto dela?