After Diner
Ik weet nog die keer
Dat een aardige heer
Mij met bloemen en eten verraste
Dat hij na het diner
Met fazant en puree
Dat-ie mij met zijn ogen betastte
'k Weet nog wat ik droeg
En ik weet wat ik vroeg
Of ik stonk; of ik iets van hem aan had
En toen bloosde die heer
Dus ik vroeg nog een keer
Of-tie doof was en mij niet verstaan had
Hij wist niet waar-ie was
En hij pakte zijn glas
Want we dronken een goeie Bourgogne
En toen bleef het maar stil
Dat is nooit wat ik wil
Nee, dan schop ik toch veel liever bonje
Dus ik roep: stuk verdriet
Waarom zeg je het niet
Waarom zit je alleen maar te gluren
En nou hoor ik het snel
Anders krijg je een lel
Anders krijg je het zwaar te verduren
En hij kreeg het benauwd
En het eten werd koud
En ik ging er al bijna van tussen
Toen-ie huilde: mevrouw
Ach vergeet het maar gauw
Maar ik zou u zo graag willen kussen
O, zit daar nou de kneep
Riep ik uit en ik greep
Hem meteen bij zijn deftige kleren
Met een tik voor zijn kont
Lei ik hem op de grond
En begon hem vast uit te proberen
En al gauw lag mijn rok
Op de trap, in de nok
Van het huis vlogen kousen en broekies
En hij kreeg een gevoel
Al u snapt wa'k bedoel
Wat-ie enkel maar kende uit boekies
Dus de volgende dag
Zeg ik: jongen, je mag
Als je wilt nog eens hier komen pitten
Maar dan een goeie raad
Als je weer komt, nou laat
Dan de hap en die bloemen maar zitten
Depois do Jantar
Eu ainda lembro daquela vez
Que um cara legal
Me surpreendeu com flores e comida
Depois do jantar
Com faisão e purê
Ele me tocou com os olhos
Eu lembro do que eu usava
E sei o que eu perguntei
Se eu estava fedendo; se eu usava algo dele
E então o cara ficou vermelho
Então eu perguntei de novo
Se ele era surdo e não tinha me entendido
Ele não sabia onde estava
E pegou seu copo
Porque estávamos bebendo um bom Bourgogne
E então ficou tudo em silêncio
Isso nunca é o que eu quero
Não, eu prefiro arrumar uma briga
Então eu grito: que tristeza
Por que você não diz?
Por que você só fica olhando?
E agora eu quero ouvir logo
Senão você vai levar um tapa
Senão você vai se ferrar
E ele ficou nervoso
E a comida esfriou
E eu quase fui embora
Quando ele chorou: senhora
Ah, esquece isso logo
Mas eu queria tanto te beijar
Oh, é aí que tá o problema
Eu exclamei e agarrei
Ele imediatamente pelas roupas elegantes
Com um tapa na bunda
Eu o joguei no chão
E comecei a experimentar
E logo minha saia
Estava na escada, no telhado
Meias e calças voaram pela casa
E ele teve uma sensação
Ah, vocês sabem o que quero dizer
Algo que ele só conhecia de livros
Então no dia seguinte
Eu digo: garoto, você pode
Se quiser, voltar aqui pra passar a noite
Mas então um bom conselho
Se você voltar, então deixe
As comidas e as flores de lado