Ik Vrees Dat Je Man Het Weet
liefste schattebout, kleine poezeligheid
ik bel je liefste, want ik moet iets kwijt
niks echt concreet
maar toch iets dat me bellen deed
niet dat er wat mis zou zijn, ooh integendeel
maar d' er is een klein détail, niks essentieel
maar iets dat aan me vreet
ik vrees dat je man het weet
vanmorgen dronk ik koffie bij het keukenraam
en 'k zie tot m'n verbazing plots een kerel staan
midden in m'n rozen, achteraan m'n huis
hij is erg breedgeschouderd en struis
ik denk ik doe alsof m'n neus bloedt, 'k gedraag me doodnormaal
dus ik steek m'n hand op, yow!... vriendelijk, joviaal
maar zijn middelvinger strekt zich, hij komt dreigend naar me toe
en z'n lippen, die lippen 'fuck you'
ach, dat tot daar aan toe, laat dat nog toeval zijn
misschien verwart die man mijn tuin met publiek domein
en ik ben geen profeet
maar ik vrees toch dat je man het weet
ik denk... ik negeer hem, geen paniek, geen stress
maar dan zie ik uit m'n ooghoek zijn groene battledress
in z'n knuistige vuist, volstrekt illegaal
een bazooka van zwart roestvrij staal!
ik probeer nog te grappen: afghanistan ligt daar
maar hij heeft geen gevoel voor humor, hij maakt z'n wapen klaar
hij schoudert het monster, trefzeker en bekwaam
en richt het op m'n keukenraam
ooh je weet m'n lief, ja dat huis van mij
m'n eigen nest, m'n trots, m'n levenskarwei
ik meld met lichte spijt
dat huis is verleden tijd
daar lag ik dus, dakloos, bedolven onder steen
en ik voelde me, dat geef ik toe, een tikkeltje alleen
maar al spoedig zag ik in een flits het relatieve van een huis
de kosmos wordt mijn nieuwe thuis
dus ik bevrijd me, sta op, loop moedig naar hem toe
hoewel lopen een groot woord is, eigenlijk hop ik naar hem toe,
maar ik lijk iets te missen, ik voel me wat bedrukt
die bom heeft m'n been afgerukt
maar ik laat me niet kisten door het deserteren van een been
ik ga 'm op z'n smoel slaan,ik haal uit en meteen
blijkt, m'n arm hing los in m'n mouw
en verdwijnt nu bij de buren in de schouw
maar wat kan mij die arm schelen, een mens heeft er immers 2
dus op 1 been val ik aan, met een sprong, recht door zee
de sprong op zich was mooi, maar de landing eerder slecht
die zak had een landmijn gelegd
ach dat allemaal tot daar aan toe, laat dat dan nog toeval zijn
maar de waarheid roert zich meer en meer in m'n brein
een waarheid die aan me vreet
schat, ik ben bijna zeker dat je man het weet
liefste schattebout, 't klinkt misschien wat plomp
je minnaar is helaas gereduceerd tot romp
maar wat ik zeggen wou
liefste, die romp houdt van jou
en als die liefde wederkerig is, m'n kleine hartendief
doe me een plezier, en red me asjeblief
je man heeft me begraven, ergens ver weg in een veld
2 meter diep welgeteld
al is de toestand ernstig, geen reden tot paniek
heb vertrouwen in het wonder der telefoontechniek
maar haast je, want ik voel, er is iets dat aan me vreet
en het vreet deze keer heel concreet
neem de E40, je rijdt Brussel voorbij
na een klein uurtje bollen, kom je in de maas-vallei
daar zie je een bord met... piep... liefste, dat piepje, dat ik net binnenkreeg
zeg niet dat dat betekent... de batterij is bijna...
Eu Temo Que Seu Marido Sabe
querida, meu docinho, meu pequeno amor
te ligo, porque preciso desabafar
nada muito concreto
mas algo que me fez ligar
não que haja algo errado, oh, de jeito nenhum
mas tem um pequeno detalhe, nada essencial
mas algo que me consome
eu temo que seu marido saiba
esta manhã tomei café na janela da cozinha
e, para minha surpresa, vi um cara parado
no meio das minhas rosas, atrás da minha casa
ele é bem largo e forte
pensei em fazer de conta que meu nariz sangrava, me comportei normalmente
então levantei a mão, e aí!... amigável, jovial
mas o dedo do meio dele se ergue, ele vem ameaçador na minha direção
e seus lábios, aqueles lábios 'vai se ferrar'
ah, isso até aí tudo bem, pode ser só coincidência
talvez esse cara confunda meu jardim com domínio público
e eu não sou profeta
mas eu temo que seu marido saiba
pensei... vou ignorá-lo, sem pânico, sem estresse
mas então vejo pelo canto do olho seu uniforme verde
na mão dele, um objeto totalmente ilegal
uma bazuca de aço inoxidável!
tentei fazer uma piada: afeganistão fica ali
mas ele não tem senso de humor, ele prepara sua arma
ele coloca o monstro no ombro, certeiro e habilidoso
e mira na minha janela da cozinha
oh, você sabe, meu amor, sim, aquela casa é minha
meu próprio lar, meu orgulho, meu trabalho de vida
com um leve pesar, eu digo
que aquela casa é passado
então lá estava eu, sem teto, coberto de pedras
e eu me senti, admito, um pouco sozinho
mas logo percebi em um flash o relativo de uma casa
a cosmos se tornará meu novo lar
então me liberto, me levanto, ando corajosamente até ele
embora andar seja um grande termo, na verdade estou pulando até ele,
mas sinto que falta algo, me sinto um pouco abatido
aquela bomba arrancou minha perna
mas não vou me deixar abater pela perda de uma perna
vou dar um soco na cara dele, eu ataco e logo
descubro que meu braço estava solto na manga
e agora desaparece na casa dos vizinhos
mas que se dane meu braço, afinal, a gente tem dois
então em uma perna eu ataco, com um salto, direto ao ponto
o salto em si foi bonito, mas a aterrissagem foi péssima
aquele cara tinha deixado uma mina terrestre
ah, tudo isso até aí tudo bem, pode ser só coincidência
mas a verdade está se agitando mais e mais na minha mente
uma verdade que me consome
amor, estou quase certo de que seu marido sabe
querida, meu docinho, pode soar um pouco grosseiro
seu amante infelizmente foi reduzido a um tronco
mas o que eu queria dizer
querida, esse tronco ama você
e se esse amor for recíproco, meu pequeno coração
faça-me um favor, e me salve, por favor
seu marido me enterrou, em algum lugar longe em um campo
2 metros de profundidade, bem contados
embora a situação seja grave, não há razão para pânico
tenha fé no milagre da tecnologia telefônica
mas se apresse, porque sinto, há algo que me consome
e desta vez é algo bem concreto
pegue a E40, você passa por Bruxelas
após uma horinha de viagem, você chega no vale do Mosa
lá você verá uma placa com... bip... querida, aquele bip que acabei de receber
não diga que isso significa... a bateria está quase...